Ανέκδοτος Ελύτης από την Στοκχόλμη του 1979

Είμαστε οι μόνοι σ’ ολόκληρη την Εύρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμε τον ουρανό “ουρανό” και τη θάλασσα “θάλασσα” όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια.

Mε αφορμή την ολοκλήρωση του εορτασμού των 100 χρόνων από την γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη το 2011 στην Ελλάδα, το ΑΠΕ-ΜΠΕ παρουσιάζει ένα ανέκδοτο κείμενο του ποιητή, από ομιλία του στους Έλληνες μετανάστες στη Στοκχόλμη. Ομιλία του ποιητή έγινε τον Νοέμβριο του 1979, μετά την τελετή απονομής του βραβείου Νόμπελ της Σουηδικής Ακαδημίας για το έργο του.

Η ομιλία μεταφέρεται αυτούσια με την επισήμανση του Ελύτη «ότι η γλώσσα είναι ένας φορέας ήθους που, αν δεν του υπακούσεις, θα τιμωρηθείς».

«Αγαπητοί φίλοι Περίμενα πρώτα να τελειώσουν οι επίσημες γιορτές που προβλέπει η “Έβδομάδα Νόμπελ” καί ύστερα να ’ρθω σ’ επαφή μαζί σας. Το έκανα γιατί ήθελα να νιώθω ξένιαστος και ξεκούραστος.

Ξεκούραστος βέβαια δεν είμαι. Χρειάστηκε να βάλλω τα δυνατά μου για να τα βγάλω πέρα με τις απαιτήσεις της δημοσιότητας, τις συνεντεύξεις και τις τηλεοράσεις. Αλλά ένιωθα κάθε στιγμή ότι δεν εκπροσωπούσα το ταπεινό μου άτομο αλλά ολόκληρη τη χώρα μου. Κι έπρεπε να την βγάλω ασπροπρόσωπη. Δεν ξέρω αν το κατάφερα.

Δεν είμαι καμωμένος για τέτοια. Για τιμές και για δόξες. Τη ζωή μου την πέρασα κλεισμένος μέσα σε 50 τετραγωνικά (μέτρα), παλεύοντας με τη γλώσσα. Επειδή αυτό είναι στό βάθος ή ποίηση: μιά πάλη συνεχής με τη γλώσσα. Τη γλώσσα την έλληνική που είναι η πιο παλιά και η πιο πλούσια γλώσσα του κόσμου.

Ό,τι και να πει ένας ποιητής, μικρό ή μεγάλο, σημαντικό ή άσήμαντο, δεν φέρνει άποτέλεσμα, θέλω να πω δεν γίνεται ποίηση αν δεν περάσει από την κρησάρα της γλώσσας, αν δεν φτάσει στην όσο γίνεται πιο τέλεια έκφραση. Ακόμα και οι πιο μεγάλες ίδέες, οι πιο ευγενικές, οι πιο έπαναστατικές, παραμένουν σκέτα άρθρα εάν δεν καταφέρει ο τεχνίτης να ταιριάσει σωστά τα λόγια του.

Μόνον τότε μπορεί ένας στίχος να φτάσει στα χείλια των πολλών, να γίνει κτήμα τους.
Μόνον τότε μπορεί να’ρθει και ο συνθέτης να βάλει μουσική, να γίνουν οι στίχοι τραγούδι. Και για ένα τραγούδι ζούμε, στο βάθος, όλοι μας. Το τραγούδι που λέει τους καϋμούς και τους πόθους του καθενός μας. Τόσο είναι άλήθεια ότι το μεγαλείο και η ταπεινοσύνη πάνε μαζί, ταιριάζουν.

Ταπεινά έργάστηκα σ΄όλη μου τη ζωή. Και η μόνη ανταμοιβή που γνώρισα πριν από τη σημερινή, ήταν ν’ ακούσω τους συμπατριώτες μου να με τραγουδούν. Να τραγουδούν το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ που μου χρειάστηκε τεσσάρων χρόνων μοναξιά και άδιάπτωτη προσπάθεια, για να το τελειώσω. Δεν το λέω για να περηφανευτώ. Δεν έρχομαι σήμερα για να σας κάνω τον σπουδαίο.

Κανείς δεν είναι σπουδαίος από εμάς. Από εμάς, άλλος κάνει τη δουλειά του σωστά κι άλλος δεν την κάνει. Αυτό είναι όλο. Όμως θέλω να μάθετε, όπως το έμαθα κι εγώ στα 68 μου χρόνια: μόνον αν κάνεις σωστά τη δουλειά σου, ο κόπος δεν θα πάει χαμένος.

Ξέρω, μαντεύω, ότι πολλοί από εσάς περίμεναν άλλα πράγματα από εμένα. Τους ζητώ συγγνώμην που δυν θα τους ίκανοποιήσω. Αν είχα το ταλέντο του όμιλητή, του δάσκαλου, του ήγέτη, θα είχα ίσως αφιερωθεί στην πολιτική. Τώρα δεν είμαι παρά ένας γραφιάς που πιστεύει σε ορισμένα πράγματα. Κι αυτά τά πράγματα θέλει να τα γνωρίσει και στους άλλους, να τα βγάλει από μέσα του, να τα κάνει έργο.

Έμένα μου έλαχε ν’ αγαπήσω τον τόπο μου όπως τον άγαπάτε κι εσείς. Να τι είναι που μας ένώνει απόψε όλους εδώ πέρα. Η αγάπη μας για την Έλλάδα. Βέβαια, υπάρχουν πολλοί τρόποι ν’ αγαπά ένας λαός τη χώρα του. Αλλά για τον ποιητή, πιστεύω, υπάρχει μόνον ένας: ν’ ανήκει σ’ ολόκληρο το λαό του.

Πάνω από τις διαιρέσεις και τις διχόνοιες, ο ποιητής να στέκει και ν’ αγαπά όλον τον λαό του, ν’ ανήκει, το ξαναλέω, σ’ όλο τον λαό του. Δεν γίνεται αλλιώς. Η πατρίδα είναι μία. Ο καθένας στον τομέα του ας έρθει και ας κάνει κάτι, όπως αυτός το νομίζει καλύτερα.

Όμως ο πνευματικός άνθρωπος βλέπει το σύνολο. Θέλω να πιστεύω πως ίσως κι ο ξενητεμένος, το ίδιο. Για εμάς η Έλλάδα είναι αυτές οι στεριές οι καμμένες στον ήλιο κι αυτά τα γαλάζια πέλαγα με τους αφρούς των κυμάτων. Είναι οι μελαχρινές ή καστανόξανθες κοπέλλες, είναι τ’ άσπρα σπιτάκια τ’ άσβεστωμένα και τα ταβερνάκια και τα τραγούδια τις νύχτες με το φεγγάρι πλάι στην ακροθαλασσιά ή κάτω από κάποιο πλατάνι.

Είναι οι πατεράδες μας κι οι παππούδες μας με το τουφέκι στο χέρι, αυτοί που λευτερώσανε την πατρίδα μας και πιο πίσω, πιο παλιά, όλοι μας οι πρόγονοι που κι αυτοί ένα μονάχα είχανε στο νου τους -όπως κι εμείς σήμερα: τον αγώνα για τη λευτεριά.

Είπε ένας Γάλλος ποιητής, ο Ρεμπώ, πως η πράξη για τον ποιητή είναι ο λόγος του. Κι είχε δίκηο. Αυτό έκανε ο Σολωμός, που για να γράψει το αθάνατο ποιήμα του “‘Ελεύθεροι Πολιορκημένοι”, έσωσε και παράδωσε στη φυλετική μας μνήμη το Μεσολόγγι και τους άγώνες του. Αυτό έκαναν ο Παλαμάς, ο Σικελιανός, ο Σεφέρης. Στα φτωχά μου μέτρα το ίδιο πάσχισα να κάνω κι εγώ. Πάσχισα να κλείσω μέσα στην ψυχή μου, την ψυχή όλου του έλληνικού λαού.

Να δω πόσο μοιάζανε όλοι οι αγώνες του, από την άρχαία εποχή ίσαμε σήμερα, για το δίκηο και για τη λευτεριά. Κι αυτό θα κάνω όσα χρόνια μου δώσει ο Θεός να ζήσω. Αυτή είναι η πράξη μου. Και το γεγονός ότι έφτασαν να την αναγνωρίσουν οι ξένοι, είναι μια νίκη. Όχι δική μου νίκη. Δική σας. Γι’ αυτό σας ευχαριστώ.

Κι αν μου το συγχωρείτε να σας δώσω μια γνώμη - ακούστε την: όσο καλά κι αν ζείτε σ’ αυτή τη φιλόξενη, την ευγενική χώρα, όσο κι αν νιώθετε καλά και στεριώνετε, και κάνετε οίκογένεια - μην ξεχνάτε την πατρίδα μας, και προ παντός, τη γλώσσα μας. Πρέπει να ‘σαστε περήφανοι, να ‘μαστε όλοι περήφανοι, εμείς και τα παιδιά μας για τη γλώσσα μας.

Είμαστε οι μόνοι σ’ ολόκληρη την Εύρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμε τον ουρανό “ουρανό” και τη θάλασσα “θάλασσα” όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Δεν είναι λίγο αύτό. Η γλώσσα δεν είναι μόνον ένα μέσον επικοινωνίας.

Κουβαλάει την ψυχή του λαού μας κι όλη του την ίστορία και όλη του την ευγένεια. Χαίρομαι κι αυτή τη στιγμή που σας μιλάω σ’ αυτή τη γλώσσα και σας χαιρετώ, σας αποχαιρετώ μάλλον, αφού η στιγμή έφτασε να φύγω.

Όμως ένα κομμάτι της ψυχής μου σας το άφήνω μαζί μ’ ένα μεγάλο ευχαριστώ που με ακούσατε. Μακάρι να μπορούσε να σας μείνει, να το κρατήσετε, σαν ένα μικρό φυλαχτό από την πατρίδα».

Πηγή: philenews.com/

Οι ψαράδες δεν έχουν πια χώρο να επεκταθούν στη γη

Οι καταστροφικές συνέπειες της υπεραλίευσης

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο διαδικτυακό περιοδικό PLoS ONE από ερευνητές του Πανεπιστημίου British Columbia καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο πλανήτης μας δεν έχει άλλο χώρο για την επέκταση της αλιείας. Η μελέτη είναι η πρώτη αυτού του είδους, λαμβάνοντας υπόψη τη χωρική ανάπτυξη της αλιείας σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αποκαλύπτει ότι από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1970, η αλιεία επεκτάθηκε με ρυθμό ενός εκατομμυρίου τετραγωνικών χιλιομέτρων ανά έτος και το ποσοστό αυτό υπέρ-τριπλασιάστηκε από το 1980 έως το 1990. Ωστόσο, μετά την περίοδο αυτή, οι αριθμοί πέφτουν.

«Η επιβράδυνση της επέκτασης από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 δεν είναι μια αντανάκλαση της επιτυχημένης προσπάθειας σταθεροποίησης, αλλά μάλλον ένδειξη ότι δεν υπάρχει άλλος χώρος για την επέκταση της αλιείας», λέει ο Wilf Swartz, διδακτορικός φοιτητής στο UBC Fisheries Centre και εκ των πρωταγωνιστών της συγγραφής της μελέτης.

Από την άλλη πλευρά, λιγότερο από το 0,1% των θαλάσσιων περιοχών προστατεύονται από την υπέρ-αλιεία. «Αν οι άνθρωποι στην Ιαπωνία, την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική αναρωτιούνται πώς γίνεται οι αγορές να εξακολουθούν να γεμίζουν με θαλασσινά, είναι εν μέρει λόγω της υπεραλίευσης», λέει ο W. Swartz .

«Ενώ πολλοί άνθρωποι έχουν για την αλιεία μια ρομαντική εντύπωση, ότι αποτελεί μια τοπική δραστηριότητα που ασκείται από σκληραγωγημένα άτομα, η πραγματικότητα είναι τις τελευταίες δεκαετίες είναι εντελώς διαφορετική», λέει ο Daniel Pauly, άλλος συγγραφέας και ερευνητής του UBC Fisheries Centre.

Εν κατακλείδι, η εποχή της μεγάλης επέκτασης της αλιείας έχει έρθει στο τέλος της και τα πράγματα φαίνονται αρκετά δύσκολα, αφού για πολλά ψάρια η βιωσιμότητα δεν είναι δυνατή αυτή τη στιγμή. «Όσο πιο γρήγορα το κατανοήσουμε και η κοινωνία αναγνωρίσει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, τόσο πιο γρήγορα μπορεί να σταματήσει η καθοδική πορεία, με τη δημιουργία αυστηρότερων κανονισμών στην αλιεία και τα θαλάσσια καταφύγια».

Πηγή: http://trela-psaremata.blogspot.com

ΟΜΗΡΟΥ.....ΑΓΓΛΙΚΑ

«Η Ομηρική (Ελληνική) Γλώσσα, αποτελεί τη βάση επάνω στην οποία στηρίχτηκαν πλήθος σύγχρονων γλωσσών. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμία άλλη αναφορά, ακόμα κι αν δεν είχε διασωθεί κανένα προκατακλυσμιαίο μνημείο, θα αρκούσε η Ελληνική Γλώσσα ως απόδειξη της ύπαρξης στο παρελθόν, μίας εποχής μεγάλου πολιτισμού. Στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος, έως την παρούσα στιγμή. Κάθε ελληνική λέξη-όρος φέρει ένα βαρύ φορτίο νόησης, φορτίο που οι προγενέστεροι 'εξόδευσαν', για να κατακτήσουν γνωστικά τη συγκεκριμένη έννοια και να την 'βαπτίσουν' με το συγκεκριμένο όνομα-λέξη».

Παραδείγματα:

AFTER = Από το ομηρικό αυτάρ= μετά. Ο Όμηρος λέει: ''θα σας διηγηθώ τι έγινε αυτάρ''.
AMEN = λατινικά: amen. Το γνωστό αμήν προέρχεται από το αρχαιότατο ή μήν = αληθώς, (Ιλιάδα Ομήρου β291-301), ημέν. Η εξέλιξη του ημέν είναι το σημερινό αμέ!
BANK = λατινικά pango από το παγιώ, πήγνυμι. Οι τράπεζες πήραν την ονομασία τους από τα πρώτα 'τραπέζια' (πάγκους) της αγοράς.
BAR = λατινικά: barra από το μάρα = εργαλείο σιδηρουργού.
BOSS = από το πόσσις = ο αφέντης του σπιτιού.
BRAVO = λατινικό, από το βραβείο.
BROTHER = λατινικά frater από το φράτωρ.
CARE = από το καρέζω.
COLONIE από το κολώνεια = αποικιακή πόλη.
DAY = Οι Κρητικοί έλεγαν την ημέρα 'δία'. Και: ευδιάθετος = είναι σε καλή μέρα.
DISASTER = από το δυσοίωνος + αστήρ
DOLLAR = από το τάλλαρον = καλάθι που χρησίμευε ως μονάδα μέτρησης στις ανταλλαγές. π.χ. «δώσε μου 5 τάλλαρα σιτάρι». Παράγωγο είναι το τάλληρο, αλλά και το τελλάρo!
DOUBLE = από το διπλούς - διπλός.
EXIST = λατινικά ex+sisto από το έξ+ίστημι= εξέχω, προέχω.
EXIT = από το έξιτε = εξέλθετε
EYES = από το φάεα = μάτια.
FATHER = από το πάτερ (πατήρ).
FLOWER = λατινικά flos από το φλόος.
FRAPPER = από το φραγκικό hrappan που προέρχεται από το (F)ραπίζω = κτυπώ (F= δίγαμμα).
GLAMO UR = λατινικό gramo ur από το γραμμάριο. Οι μάγοι παρασκεύαζαν τις συνταγές τους με συστατικά μετρημένα σε γραμμάρια και επειδή η όλη διαδικασία ήταν γοητευτική και με κύρος, το gramo ur -glamou r , πήρε την σημερινή έννοια.
HEART, CORE = από το κέαρ = καρδιά.
HUMOR = από το χυμόρ = χυμός (Στην ευβοϊκή διάλεκτο, όπως αναφέρεται και στον Κρατύλο του Πλάτωνος, το τελικό 'ς' προφέρεται ως 'ρ'. Π.χ. σκληρότηρ αντί σκληρότης).
I = από το εγώ ή ίω, όπως είναι στην βοιωτική διάλεκτο.
ILLUSION = από το λίζει = παίζει.
ΙS = από το είς.
KARAT = εκ του κεράτιον, (μικρό κέρας για τη στάθμιση βάρους).
KISS ME = εκ του κύσον με = φίλησέ με (...είπε ο Οδυσσέας στην Πηνελόπη).
LORD = εκ του λάρς. Οι Πελασγικές Ακροπόλεις ονομάζονταν Λάρισσες και ο διοικητής τους λάρς ή λαέρτης. Όπως: Λαέρτης - πατέρας του Οδυσσέα).
LOVE = λατινικό: love από το 'λάFω'. Το δίγαμμα (F) γίνεται 'αυ' και 'λάF ω ' σημαίνει ''θέλω πολύ''.
MARMELADE = λατινικά melimelum από το μελίμηλον = κυδώνι.
MATRIX = από το μήτρα.
MATURITY = λατινικά: maturus από το μαδαρός= υγρός.
MAXIMUM = λατινικά: maximum από το μέγιστος.
MAYONNAISE = από την πόλη Mayon, που πήρε το όνομά της από το Μάχων = ελληνικό όνομα και αδελφός του Αννίβα.
ME = από το με.
MEDICINE = λατινικά :medeor από το μέδομαι, μήδομαι = σκέπτομαι, πράττω επιδέξια. Και μέδω = φροντίζω, μεδέων = προστάτης.
MENACE = από το μήνις.
MENTOR = από το μέντωρ.
MINE = από το Μινώαι (= λιμάνια του Μίνωα, όπου γινόταν εμπόριο μεταλλευμάτων. «Κρητών λιμένες, Μίνωαι καλούμεναι». (Διοδ.Σικελ.Ε'84,2).
MINOR = λατινικά: minor από το μινύς = μικρός. Στα επίσημα γεύματα είχαν το μινύθες γραμμάτιον, ένα μικρό κείμενο στο οποίο αναγραφόταν τι περιελάμβανε το γεύμα. Παράγωγο το... menu!
MODEL = από το μήδος= σχέδιο (η ίδια ρίζα με τη μόδα (= moda ).
MOKE = από το μώκος = αυτός που χλευάζει.
MONEY = λατινικό: moneta από το μονία = μόνη επωνυμία της Θεάς Ήρας: Ηραμονία. Στο προαύλιο του ναού της Θεάς στη Ρώμη ήταν το νομισματοκοπείο και τα νομίσματα έφεραν την παράστασή της, (monetae).
MOTHER = από το μάτηρ, μήτηρ.
MOVE = από το ομηρικό αμείβου = κουνήσου!
MOW = από το αμάω = θερίζω.
NIGHT = από το νύχτα.
NO = λατινικό: non, ne εκ του εκ του νη: αρνητικό μόριο (''νέ τρώει, νέ πίνει''), ή ( νηπενθής = απενθής, νηνεμία = έλλειψη ανέμου.
PAUSE = από το παύση.
RESISTANCE = από το ρά + ίστημι.
RESTAURANT = από το ρά + ίσταμαι = έφαγα και στηλώθηκα.
RESTORATION = λατινικά restauro από το ρά+ίστημι, όπου το ρά δείχνει συνάρτηση, ακολουθία, π.χ. ρά-θυμος, και ίστημι = στήνομαι.
SERPENT = λατινικά serpo από το έρπω (ερπετό). H δασεία (') προφέρεται ως σ = σερπετό.
SEX = από το έξις. Η λέξη δασύνεται και η δασεία μετατρέπεται σε σίγμα και = s + έξις.
SIMPLE = από το απλούς (η λέξη δασύνεται).
SPACE = από το σπίζω = εκτείνω διαρκώς.
SPONSOR από το σπένδω = προσφέρω ( σπονδή).
TRANSFER από το τρύω (διαπερνώ) + φέρω. Transatlantic = διαπερνώ τον Ατλαντικό.
TURBO = από το τύρβη = κυκλική ταραχώδης κίνηση.
YES = από το γέ = βεβαίως.
WATER = από το Ύδωρ (νερό), με το δ να μετατρέπεται σε τ.

Eργασία βασισμένη σε Μελέτη της ομογενούς καθηγήτριας Αναστασίας Γονέου , με τίτλο
«Ελληνική Γλώσσα - τροφός όλων των γλωσσών».

Πηγή: http://durabond.ca/gdouridas/glossa2.html

ΓΡΑΠΤΟ 7.270 ΕΤΩΝ.

ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΑ

Γράφει ο συγγραφέας Γιώργος Εχέδωρος

Το πρώτο γραπτό κείμενο στην Ευρώπη – Το 1998 ο καθηγητής κ. Γ. Χουρμουζιάδης δήλωσε πως είναι αδύνατη η δημοσίευση του κειμένου του Δισπηλιού που ήρθε στο φως το 1994, λόγω του ότι η ξύλινη επιγραφή …καταστράφηκε.

Το περίεργο είναι πως 7.258 χρόνια περίμενε η …επιγραφή για να τη δει ο κ. καθηγητής και μόλις την είδε …κονιορτοποιήθηκε.

Είναι εμφανές πως η όποια επίσημη δημοσίευσή της θα ανέτρεπε όλο το …ιστορικό σκηνικό περί ανακάλυψης της γραφής, της αποτύπωσης της έναρθρης φωνής του ανθρώπου με γράμματα (και όχι με ιδεογράμματα) και μάλιστα στο γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας, στο γεωγραφικό χώρο της Ευρώπης…

Θα ανατρέπονταν δηλαδή η θεωρία πως οι Έλληνες- όπως μας διδάσκουν- έλαβαν και αυτοί, το φως εξ …ανατολάς (από βαβυλώνιους, σουμέριους, φοίνικες κλπ!!) και θα έπρεπε να καλύψουν το μεγάλο κενό των τεσσάρων χιλιάδων χρόνων, όταν δηλαδή, οι ανατολικοί λαοί εκφράζονταν με ιδεογράμματα, οι Έλληνες έγραφαν με συλλαβές όπως σήμερα… Είναι καταφανές ότι αυτό δηλώνει πρώιμο στάδιο σκέψης και πολιτισμού.

Σύμφωνα με τη σημερινή θεωρία – αυτή που διδάσκεται και στα ελληνικά σχολεία – οι Έλληνες έμαθαν γραφή περί το 800 π.Χ. από τους …Φοίνικες.

Εκείνο που δεν μπορούν να μας εξηγήσουν πως είναι δυνατόν η ελληνική γλώσσα να έχει 800.000 λήμματα, πρώτη γλώσσα στον πλανήτη, όταν η αμέσως επόμενη έχει 250.000 λήμματα.

Πως είναι δυνατόν να γράφηκαν τα Ομηρικά έπη περί το 800 π.Χ. όταν δηλαδή έμαθαν να γράφουν οι Έλληνες; Παρουσιάστηκαν ξαφνικά οι αρχαίοι Έλληνες στο ιστορικό προσκήνιο τον 8ο αιώνα π.Χ., με γλώσσα εκατοντάδων χιλιάδων λημμάτων, που για να δημιουργηθεί απαιτείται γλωσσική προϊστορία τουλάχιστον 10.000 ετών (σύμφωνα με επίσημη αμερικανική γλωσσολογική έκθεση).

Η αγγλική γλώσσα είναι 1.600 ετών και έχει 48% ελληνικές λέξεις με σύνολο λημμάτων 240.000. Η γερμανική είναι 1.700 ετών και έχει 250.000 λήμματα με ελληνικές λέξεις 46%.
Η ομηρική γλώσσα τι ηλικία έχει;

Έμαθαν να γράφουν οι Έλληνες από τους ανατολικούς λαούς και ξαφνικά έγραψαν τα ομηρικά έπη που έχουν ιστορικό βάθος τριών χιλιάδων ετών;

Τι είναι αυτό που φοβίζει τους ιστορικούς; Μήπως γιατί δεν χάθηκαν στη σκόνη της ιστορίας και οι Έλληνες όπως οι Χαναναίοι, οι Σουμέριοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Φοίνικες κλπ.; Μήπως η αλήθεια, η πραγματικότητα, αποτελεί εμπόδιο και φόβος στα σχέδια κάποιων ‘εκλεκτών’ που επιδιώκουν την τύφλωση των λαών;

Τι γράφει το δημοσίευμα πριν δεκαπέντε χρόνια :

Το παλιότερο οργανωμένο γραπτό κείμενο που βρέθηκε στη γη της Ευρώπης και χρονολογείται πριν από 7.254 χρόνια(!) από σήμερα αποκαλύφθηκε στη λίμνη της Καστοριάς.Το παλιότερο οργανωμένο γραπτό κείμενο που βρέθηκε στη γη της Ευρώπης και χρονολογείται πριν από 7.254 χρόνια(!) από σήμερα αποκαλύφθηκε στη λίμνη της Καστοριάς.

Είναι μια ξύλινη πινακίδα με άγνωστο μήνυμα χαραγμένο από ένα νεολιθικό ψαρά ή έμπορο λιμνιαίου προϊστορικού οικισμού στο Δισπηλιό Καστοριάς, γραμμένο δύο χιλιάδες χρόνια πριν από τα γραπτά ευρήματα των Σουμερίων και τέσσερις χιλιάδες χρόνια πριν από τις κρητομυκηναϊκές πήλινες πινακίδες της γραμμικής γραφής.

Τη συγκλονιστική ανακοίνωση έκανε χθες στη διάρκεια του αρχαιολογικού συνεδρίου για το φετινό ανασκαφικό έργο στη Βόρεια Ελλάδα ο καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ κ. Γιώργος Χουρμουζιάδης, που αποκάλυψε το ντοκουμέντο στη διάρκεια ανασκαφικής έρευνας το περασμένο καλοκαίρι.
Η ξύλινη πινακίδα με την επιγραφή χρονολογήθηκε επακριβώς με τη μέθοδο του άνθρακα-14 στον «Δημόκριτο» στο 5260 (!) π.Χ., δηλαδή στο τέλος της μέσης νεολιθικής περιόδου.

Ο κ. Χουρμουζιάδης με επιστημονικά επιχειρήματα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα χαράγματα της επιγραφής, που είναι οργανωμένα σε στίχους, δεν πρέπει να είναι διακοσμητικά, αλλά «γράμματα» που μπορούν να ενταχθούν στο σύστημα της παλαιοευρωπαϊκής γραφής και μάλιστα στην πρώιμη φάση της.

«Είναι το μοναδικό έγγραφο-εύρημα όπου τα σήματα του δεν έχουν ιδεογραφικό χαρακτήρα (με μορφές ανθρώπων, ζώων, του ήλιου κ.ά.) και παρουσιάζουν προχωρημένο χαρακτήρα αφαίρεσης, άρα είναι προϊόν διανοητικής επεξεργασίας», είπε ο κ. Χουρμουζιάδης.

Η ανακοίνωση του μοναδικού προϊστορικού ευρήματος εντυπωσίασε τους αρχαιολόγους-συνέδρους, ενώ ο κ. Χουρμουζιάδης διατύπωσε το ερώτημα: «θα μπορέσουμε, άραγε, να μάθουμε ποτέ αν αυτά τα σήματα ήταν η πρώτη αρχή ενός διηγηματικού λόγου ή του λόγου μιας εξουσίας;

Πηγή: http://www.votegreece.gr

Προσοχή στα μεταλλαγμένα προϊόντα

Στείρωση από γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι

Ένας κτηνοτρόφος στις ΗΠΑ πιστεύοντας τις διαβεβαιώσεις της βιοτεχνολογίας και των πολυεθνικών εταιρειών ξεκίνησε να χρησιμοποιεί σαν αποκλειστική διατροφή των γουρουνιών του γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι.

Στην αρχή δεν είχε προβλήματα, παρατήρησε όμως οτι....
τα ζώα του σταδιακά όλο και πιο πολλά, ενώ εμφάνιζαν τα χαρακτηριστικά της εγκυμοσύνης, είχαν δηλαδή πλακούντα, δεν είχαν έμβρυο. Όταν γεννούσαν το αποτέλεσμα ήταν απλώς σκέτο νερό. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την πλήρη οικονομική του καταστροφή.

Ο ίδιος λέει ότι στράφηκε προς την βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία. Στην συνέχεια κατάφεραν να εντοπίσουν και άλλους κτηνοτρόφους στις ΗΠΑ με τα ίδια προβλήματα.

Στην συνέντευξή του θα δείτε ότι δύο ήταν τα μεγάλα του προβλήματα. Η κυβέρνηση, που υπερασπίζεται τα συμφέροντα των πολυεθνικών και όχι των πολιτών. Και τα ΜΜΕ που δεν δημοσιοποιούν τέτοια προβλήματα.

Το πρόβλημα του να γεννιούνται στείρα ζώα είναι κορυφαίο. Αν γίνει η διάδοση των γενετικά τροποποιημένων ζωοτροφών, μην παραξενευτείτε αν ξαφνικά βρεθούμε σε ένα παγκόσμιο λοιμό.

Υπάρχουν και επιπλέον ερωτήματα που δεν μπορεί να τα απαντήσει το βίντεο. Τι επίδραση έχει δηλαδή η κατανάλωση αυτού του κρέατος στους ανθρώπους. Είναι δυνατόν οι παράγοντες αυτοί που προκαλούν στείρωση στα γουρούνια να μην προκαλούν στείρωση στον άνθρωπο;

Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα είναι οτι η ανθρωπότητα οδηγείται σε μια παγκόσμια δικτατορία στην οποία οι πολίτες θα είναι ο εχθρός και η κυβέρνηση μαζί με τους «μπανκστερς» - τραπεζίτες, τις πολυεθνικές τους και τα τσιράκια τους στα ΜΜΕ θα διαμορφώνουν την χειρότερη φυλακή που έχει γνωρίσει ποτε η ανθρωπότητα.

Μην ξεχνάτε ότι αυτές οι πληροφορίες δεν έχουν άλλο τρόπο να διαδοθούν παρά απο στόμα σε στόμα.

Μην αδιαφορήσετε. Παλέψτε να γίνουν γνωστά όλα αυτά που συνωμοτούν κάποιοι εις βάρος της ανθρωπότητας.


Δείτε το βίντεο εδώ: www.youtube.com/watch?v=XZlL4ar7R0I&feature=player_embedded#

Οι ελέφαντες φοβούνται τα μυρμήγια;

Τελικά είναι αλήθεια... Τα μυρμήγκια είναι ο φόβος και ο τρόμος των ελεφάντων, γι' αυτό και η ακακία τα χρησιμοποιεί ως ασπίδα προστασίας!

Eρευνητές από το Πανεπιστήμιο του Wyoming και της Florida, έκαναν μια σειρά από μελέτες στην περιοχήLikipia της Κεντρικής Κένυα προκειμένου να ερευνήσουν το κατά πόσο ο αυξημένος αριθμός των ελεφάντων στην περιοχή επηρέαζε την βιωσιμότητα των φυτών.

Προς μεγάλη τους έκπληξη όμως ανακάλυψαν πως οι ελέφαντες έγδερναν τα δέντρα όπου υπήρχε αμμώδη επιφάνεια. Αντίθετα δεν πλησίαζαν το αργιλώδες έδαφος , δηλαδή εκεί όπου φυτρώνει μόνο ένα φυτό η ακακία.

Αυτό το φυτό έχει βασικά μια συμβιωτική σχέση με τα μυρμήγκια. Το φυτό προσφέρει στέγη και φαγητό στα μικρά έντομα, με αντάλλαγμα να τους προστατέψουν από τους ελέφαντες!

Για να καταλάβουν οι ερευνητές αν όντως ισχύει κάτι τέτοιο, απομάκρυναν τα μυρμήγκια από το δέντρο, και τότε παρατήρησαν ότι οι ελέφαντες πλησίαζαν για να το φάνε. Όμως, όταν ξαναγέμιζε με μυρμήγκια, όλο και λιγότεροι ελέφαντες “λιγουρεύονταν” το δέντρο.

Έπειτα, πήγαν το φυτό στο εθνικό πάρκο της Κένυας, όπου είχαν δύο ακακίες: η μια με μυρμήγκια και η άλλη χωρίς.
“Οι ελέφαντες ούτε που άγγιξαν τα κλαδιά του δέντρου με τα μυρμήγκια. Μπορούσαν να μυρίσουν τα έντομα και ήξεραν ότι θα ήταν επίπονη η διαδικασία της κατάποσης.” είπε ο καθηγητής Γκοέν κατά τη διάρκεια των αποτελεσμάτων.
Φαίνεται ότι οι ελέφαντες γνωρίζουν ότι τα μυρμήγκια μπορεί να τους δαγκώσουν την κάτω μεριά της προβοσκίδας τους, εξηγεί ο καθηγητής.

ΠΗΓΗ: http://www.aneiromai.gr

Γιατί ξεχνάμε εύκολα ονόματα;

Έρευνες έχουν δείξει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων, δεν συγκρατεί ονόματα και υπάρχει εξήγηση για αυτό.

Είναι πολύ σύνηθες το σκηνικό να γνωρίζεις έναν άνθρωπο και να μην θυμάσαι, μόλις λίγα λεπτά αργότερα, το όνομά του. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις ασθενή μνήμη, κάθε άλλο. Έρευνες έχουν δείξει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων δεν συγκρατεί ονόματα και υπάρχει εξήγηση για αυτό.

Καταρχήν πρόσφατη έρευνα ενός βρετανού ψυχολόγου, έδειξε ότι η βασική αιτία που ξεχνάμε το όνομα κάποιου είναι το γεγονός ότι τα ονόματα δίνονται αυθαίρετα και δεν έχουν καμία σημασία.

Επιπλέον, συνήθως δεν αντιπροσωπεύουν αυτόν που το φέρει. Για τον λόγο αυτό ακριβώς και είναι πιο εύκολο να θυμάται κάποιος το «παρατσούκλι» ενός, παρά το πραγματικό του όνομα.

Σε έρευνα που έγινε, δόθηκαν στους συμμετέχοντες ψεύτικα ονόματα και βιογραφικά για να τα μελετήσουν. Στο τεστ που ακολούθησε οι ερευνητές έλεγξαν τι θυμόταν ο καθένας και ποιές πληροφορίες είχε συγκρατήσει. Τα αποτελέσματα ήταν ιδιαίτερα διαφωτιστικά καθώς το 69% θυμόταν το επάγγελμα, το 68% τα χόμπι, το 62% τον τόπο καταγωγής, το 31% το όνομα και το 30% το επίθετο.

Είναι δηλαδή πολύ πιο δύσκολο να θυμάται κανείς το όνομα του συνομιλητή του, από τα χαρακτηριστικά στοιχεία της προσωπικότητάς του. Επομένως εάν το όνομα του καθενός μπορούσε να αντιπροσωπεύει κάτι από την δουλειά του, θα ήταν πιο εύκολο να το θυμάται κάποιος.

Έχει παρατηρηθεί ότι άνθρωποι που το όνομά τους θυμίζει το επάγγελμά τους για παράδειγμα, τότε οι άλλοι είναι δύσκολο να το ξεχάσουν. Αυτό σημαίνει ότι η μνήμη λειτουργεί συνδυαστικά. Και ο συσχετισμός ενός χαρακτηριστικού, είτε αυτό είναι η δουλειά, η καταγωγή κ.λ.π., με το όνομα του κάθε ανθρώπου, θα έκανε την μνήμη να λειτουργεί σαφώς καλύτερα.

Πιο περίεργα βέβαια είναι τα στοιχεία, που κατέδειξε μία άλλη έρευνα σύμφωνα με την οποία, το πρώτο γράμμα του ονόματος κάποιου ανθρώπου έχει κάποια σχέση με την εργασία ή την καταγωγή του. Με απλά λόγια, έχει παρατηρηθεί σε αμερικάνικο πάντα έδαφος, ότι γυναίκες με το όνομα Βιρτζίνια, κατάγονται από την Βιρτζίνια και πολλοί άντρες από την Φιλαδέλφεια ονομάζονται Φίλιπ. Ακριβώς επειδή αυτά τα ονόματα δεν είναι και τόσο αυθαίρετα και συσχετίζονται με την καταγωγή, είναι και πιο εύκολο να τα θυμάται κανείς.

Πάντως ένας καλός τρόπος για να θυμάται κάποιος τα ονόματα των συνομιλητών του, είναι η επανάληψη. Με άλλα λόγια, όταν συστήνεται κάποιος, καλό είναι να επαναλαμβάνει το όνομα (του συνομιλητή), προκειμένου να το συνδέσει με το πρόσωπο, που μόλις γνώρισε. Η επανάληψη εξάλλου είναι ….μήτηρ πάσης μαθήσεως.


Πηγή : http://lookit.gr