Μια ωραία ιστορία....

Το κάστρο της ζωής

Ήταν μια φορά ένας κύριος που έκανε ένα ταξίδι στην Ευρώπη. Όταν έφτασε στο Ηνωμένο Βασίλειο, αγόρασε από το αεροδρόμιο έναν οδηγό με τα κάστρα των νησιών. Κάποια είχαν συγκεκριμένες μέρες επισκέψεων και άλλα πολύ αυστηρό ωράριο. Αλλά αυτό που του τράβηξε την προσοχή, ήταν ένα που παρουσιαζόταν με τη φράση «Η επίσκεψη της ζωής σου».

Στις φωτογραφίες τουλάχιστον, φαινόταν ένα κάστρο ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο εντυπωσιακό από τα άλλα, αλλά είχε ιδιαίτερες συστάσεις. Ο οδηγός εξηγούσε πως για λόγους που θα γίνονταν κατανοητοί αργότερα, οι επισκέπτες δεν πλήρωναν είσοδο εκ των προτέρων αλλά ήταν απαραίτητο να κλείσουν από πριν ραντεβού δηλαδή ημέρα και ώρα. Η διαφορετική αυτή πρόταση του είχε κινήσει την περιέργεια, και το ίδιο απόγευμα ο άνθρωπος τηλεφώνησε από το ξενοδοχείο του και έκλεισε ραντεβού.

Κάστρο Pierrefonds

Όλα λειτουργούν πάντα με τον ίδιο τρόπο στον κόσμο. Αρκεί να έχει κάποιος ένα σημαντικό ραντεβού κάποια συγκεκριμένη ώρα και ανάγκη να είναι ακριβής, για να μπερδευτούν όλα. Η περίπτωση αυτή δεν αποτέλεσε εξαίρεση, και δέκα λεπτά αργότερα από τη συμφωνημένη ώρα, ο τουρίστας έφτασε στο παλάτι. Παρουσιάστηκε σ' έναν άντρα με καρό φούστα, που τον περίμενε και τον καλωσόρισε.

-«Οι υπόλοιποι μπήκαν ήδη με τον ξεναγό;» ρώτησε αφού πρώτα δεν είδε κανέναν άλλο επισκέπτη.

-«Οι υπόλοιποι;» ανταπέδωσε την ερώτηση ο άντρας. «όχι οι επισκέψεις είναι ατομικές και δεν προσφέρουμε ξεναγούς»

Χωρίς καμιά αναφορά στο ωράριο, του εξήγησε λίγο την ιστορία του κάστρου και του ανέφερε τι να προσέξει ιδιαιτέρως: τις τοιχογραφίες, τις πανοπλίες στη σοφίτα, τον πολεμικό εξοπλισμό στη Βόρεια αίθουσα, τις κατακόμβες κάτω από τη σκάλα και το δωμάτιο βασανιστηρίων στο μπουντρούμι. Αφού είπε αυτά του έδωσε ένα κουτάλι και του ζήτησε να το κρατήσει οριζόντιο, με το κοίλο μέρος προς τα πάνω.

-«Κι αυτό τι;» ρώτησε ο επισκέπτης

-«Εμείς δεν εισπράττουμε την άδεια εισόδου στο κάστρο. Για να κοστολογήσουμε την επίσκεψή σας καταφεύγουμε σε αυτό το σύστημα. Κάθε επισκέπτης κρατάει ένα κουτάλι σαν αυτό, γεμάτο μέχρι πάνω με ψιλή άμμο. Εδώ χωράνε ακριβώς 100 γραμμάρια. Μετά την περιήγηση σας στο κάστρο, ζυγίζουμε την άμμο που έχει μείνει στο κουτάλι και σας χρεώνουμε μια λίβρα για κάθε γραμμάριο που έχετε χάσει. Ένας τρόπος για να βρούμε το κόστος της καθαριότητας» εξήγησε.

-«Κι αν δεν χάσω ούτε ένα γραμμάριο;»

-«Α αγαπητέ μου κύριε, τότε η επίσκεψη σας στο κάστρα θα είναι δωρεάν»

Κάστρο Chenonceau

Ο άνθρωπος αν και έκπληκτος, βρήκε την πρόταση διασκεδαστική και, αφού είδε τον οικοδεσπότη να ξεχειλίζει το κουτάλι με άμμο, ξεκίνησε την περιήγησή του. Έχοντας εμπιστοσύνη στις κινήσεις του, ανέβηκε πολύ αργά τις σκάλες με το βλέμμα καρφωμένο στο κουτάλι. Όταν έφτασε πάνω, στην αίθουσα με τις πανοπλίες, προτίμησε να μην μπει γιατί σκέφτηκε πως ο αέρας θα έπαιρνε την άμμο κι έτσι αποφάσισε να κατέβει προσεκτικά. Περνώντας από την αίθουσα με τις πολεμικές μηχανές, κάτω από τη σκάλα, συνειδητοποίησε πως για να τις δει καλά, θα έπρεπε να κρατηθεί από τα κάγκελα και να σκύψει πολύ. Δεν ήταν επικίνδυνο για την σωματική του ακεραιότητα, αλλά συνεπαγόταν πως θα έχανε κάτι από το περιεχόμενο του κουταλιού, οπότε συμβιβάστηκε να το κοιτάξει από μακριά. Τι ίδιο του συνέβη και με την υπερβολικά απότομη σκάλα που οδηγούσε στα μπουντρούμια. Καθώς επέστρεφε από το διάδρομο στο σημείο εκκίνησης, κατευθύνθηκε ικανοποιημένος προς τον άνθρωπο με τη σκωτσέζικη φούστα που τον περίμενε με μια ζυγαριά. Εκεί άδειασε το περιεχόμενο του κουταλιού και περίμενε την ετυμηγορία του άντρα.

-«Εκπληκτικό, χάσατε μόνο μισό γραμμάριο» ανακοίνωσε, «σας συγχαίρω. Όπως εσεις προβλέψατε, αυτή η επίσκεψη δε θα σας στοιχίσει τίποτα»

-«Ευχαριστώ»

-«Ευχαριστηθήκατε την επίσκεψη;» ρώτησε στο τέλος ο οικοδεσπότης.

Ο τουρίστας δίστασε και τελικά αποφάσισε να φανεί ειλικρινής.

-«Η αλήθεια είναι πως όχι και πολύ. Ήμουν τόσο απασχολημένος με το να προσέχω την άμμο, που δεν μπόρεσα να δω αυτό που μου είπατε.»

-«Μα αυτό είναι φριχτό! Κοιτάξτε, θα κάνω μια εξαίρεση. Θα σας ξαναγεμίσω το κουτάλι, γιατί είναι ο κανονισμός, αλλά τώρα ξεχάστε πόσο θα χυθεί: μένουν 12 λεπτά μέχρι να έρθει ο επόμενος επισκέπτης. Να πάτε και να γυρίσετε πριν φτάσει»

Κάστρο Val , Bort-les-Orgues

Χωρίς να χάσει χρόνο, ο άνθρωπος πήρε το κουτάλι κι έτρεξε στη σοφίτα. Όταν έφτασε έριξε μια γρήγορη ματιά σε ότι υπήρχε εκεί, και κατέβηκε τρέχοντας στα μπουντρούμια γεμίζοντας τις σκάλες με άμμο. Δεν περίσσευε ούτε μια στιγμή γιατί τα λεπτά περνούσαν, και σχεδόν πέταξε προς το πέρασμα κάτω από τη σκάλα, όπου, σκύβοντας για να μπει του έπεσε το κουτάλι και χύθηκε όλο το περιεχόμενό του. Κοίταξε το ρολόι του. Είχαν περάσει έντεκα λεπτά. Ξανά, χωρίς να δει τις πολεμικές μηχανές, έτρεξε μέχρι τον άνθρωπο στην είσοδο, στον οποίο παρέδωσε το άδειο κουτάλι.

-«Αυτή τη φορά χωρίς άμμο λοιπόν, αλλά μην ανησυχείτε, έχουμε κάνει μια συμφωνία. Πώς ήταν; Ευχαριστηθήκατε την επίσκεψη;»

Ξανά ο επισκέπτης δίστασε μερικές στιγμές.

-«Η αλήθεια είναι πως όχι» ομολόγησε στο τέλος. «Ήμουν τόσο απασχολημένος να γυρίσω πριν φτάσει ο επόμενος, που έχασα όλη την άμμο, αλλά και πάλι δεν το ευχαριστήθηκα καθόλου.»

Ο άνθρωπος με την πίπα άναψε την πίπα του και του είπε:

-«Υπάρχουν κάποιοι που περπατούν στο κάστρο της ζωής τους προσπαθώντας να μην τους κοστίσει τίποτα, και δεν μπορούν να το ευχαριστηθούν. Υπάρχουν άλλοι που βιάζονται τόσο να φτάσουν νωρίς, που χάνουν τα πάντα χωρίς και αυτοί να ευχαριστηθούν τίποτα. Κάποιοι λίγοι μαθαίνουν αυτό το μάθημα και παίρνουν τον χρόνο τους για κάθε διαδρομή. Ανακαλύπτουν και απολαμβάνουν την κάθε γωνιά, το κάθε βήμα. Ξέρουν πως δε θα είναι δωρεάν, αλλά καταλαβαίνουν ότι το κόστος του να ζεις, αξίζει τον κόπο.»

Απόσπασμα από το βιβλίο "Να σου πω μια ιστορία" του Χόρχε Μπουκάϊ

  

Τι έγινε την Πέμπτη που λίγοι το κατάλαβαν; Ανοίξτε τα μάτια και διαβάστε αυτά που δεν θα ακούσετε ποτέ στις ειδήσεις των 8...

Είμαι απολύτως βέβαιος ότι οι περισσότεροι – αν όχι όλοι – από τους Έλληνες το μόνο ενδιαφέρον που δείχνουν για τα οικονομικά, είναι το δίλεπτο στις ειδήσεις των 8...

εκεί που σας δείχνουν πόσο ανέβηκαν ή κατέβηκαν οι δείκτες των σημαντικότερων χρηματιστηρίων στον κόσμο.

 Όμως αυτό ίσως είναι και το τρικ για να σας κάνουν να μην ασχολείστε. Αν δείτε μια μικρή πτώση ή μικρή άνοδο ή σταθερότητα, τότε για εσάς όλα καλά.

Όμως στους επιμέρους χρηματιστηριακούς δείκτες, αυτούς που έστω και το 0,001 % έχει τεράστια σημασία, γιατί κρύβουν όχι δις αλλά τρις, δεν θα σας τους δείξουν ποτέ και αυτό γιατί εκεί ακριβώς κρύβεται η κατάρρευση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος!

 Πριν ξεκινήσω το βασικό μέρος του άρθρου να σας ξεκαθαρίσω κάτι.

Τα πάντα στον κόσμο γυρίζουν γύρω από την πίστωση, το δανεισμό δηλαδή. Εαν ποτέ σταματήσει η πίστωση (όπως έχει γίνει στην Ελλάδα) τότε σε λίγες εβδομάδες θα καταρρεύσει όλο το χρηματικοικονομικό σύστημα, αφού πλέον θα απαιτείται ρευστό και ρευστό υπάρχει μόνον για το 25% των συναλλαγών που πραγματοποιούνται καθημερινά. Το υπόλοιπο 75 είναι απλά ένα νούμερο που γυρίζει σε κάποιους υπολογιστές.

Τι έγινε την Πέμπτη που λίγοι το κατάλαβαν…

Την Πέμπτη τα ξημερώματα – ώρα Ελλάδος – αρχικά στα ασιατικά και εν συνεχεία σε όλα τα χρηματιστήρια άρχισε η άνοδος των αποδόσεων των ομολόγων. Όχι της Ελλάδας ή των άλλων διαλυμένων οικονομικών, αλλά της Γερμανίας, από 0,05 τους προηγούμενους μήνες έφθασε να ανοίγει ξαφνικά στο 0,5 και έκλεισε την Πέμπτη στο 0,76, δηλαδή είχε άνοδο 30% σε μια μόνο ημέρα! Ανάλογα αποτελέσματα είχαμε και σε άλλες χώρες, όπως η Αμερική.

 Θα μου πείτε σίγα τη διαφορά. Όμως δεν ξέρετε ότι όταν η αξιά των 10ετών έχει ανέβει 15 φορές η απόδοση τους, για να διορθωθεί απαιτήθηκαν περίπου αρκετά τρις που χορήγησαν οι κεντρικές τράπεζες.

 Αυτό ήταν ένα προμήνυμα για τους διαβασμένους. Απλά μας είπαν ξεκάθαρα ότι το παγκόσμιο χρέος είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ και δεν μπορεί να το σηκώσει η οικονομία, όπως τουλάχιστον είναι δομημένη αυτή τη στιγμή.

 Τι θα μας φέρει το μέλλον…

 Θεωρητικά οι κεντρικές τράπεζες μπορούν να διορθώνουν τις αποκλίσεις, μέχρι τη στιγμή όμως που θα σκάσει η πρώτη, γι΄αυτό και δεν αφήνουν την Ελλάδα να χρεοκοπήσει. Εκεί πιστεύω ότι πατάει και ο Βαρουφάκης. Όλοι οι αναλυτές γνωρίζουν ότι όταν σκάσει ο πρώτος σε 48 ΩΡΕΣ το πολύ θα σκάσουν τουλάχιστον άλλες 10-15 οικονομίες και όχι απαραίτητα συνδεδεμένες (δλδ εκτός ΕΕ).

ΠΗΓΗ: http://hellaspress-angel.blogspot.com/2015/05/8.html#ixzz3aVlbErny

Διάγγελμα Τσίπρα και μετά … η βοήθεια του κοινού!

Γράφει ο Ζαχαρίας Λουδάρος

Ελευθερία είναι η δυνατότητα που πρέπει να έχει κάθε άνθρωπος, να αρέσει ή να μην αρέσει, όμως εξαιτίας αυτού του γεγονότος να μην κινδυνεύει να χάσει το κεφάλι του. Συνήθως το κεφάλι του το χάνει κάποιος όταν λέει επικίνδυνα πράγματα για την εκάστοτε εξουσία ή όταν είναι ξένος στον τόπο που βρίσκεται.

Αυτό που ορίζει την ελευθερία μεταξύ των ανθρώπων, ορίζει και την ελευθερία μεταξύ των εθνών και των λαών. Γι αυτό και με την Ελλάδα θεωρώ πως συμβαίνουν και τα δυο. Κινδυνεύει αυτή τη στιγμή να χάσει το κεφάλι της καθώς λέει επικίνδυνα πράγματα για την ευρωγερμανική (και όχι μόνο…) εξουσία και μοιάζει όλο και πιο ξένη μέσα στην κοινότητα των υπολοίπων μελών – κρατών της Ευρωζώνης. Αυτή είναι η απόδειξη πως δεν είμαστε ελεύθεροι, πως η Ελλάδα δεν είναι ελεύθερη. Απειλείται με το να καταστεί «αποδιοπομπαίος τράγος», μόνο και μόνο επειδή σε κάποιους «δεν αρέσει»…

Τι ακριβώς «δεν αρέσει»; Δεν αρέσει και δηλώνεται με κάθε τρόπο, το γεγονός πως στη μεγάλη πλειοψηφία της η ελληνική κοινωνία έχει επιδείξει ανακλαστικά στη διάρκεια της κρίσης κι έχει βρει τρόπους να παραμείνει όρθια, παρά τα περί του αντιθέτου εικαζόμενα, τα οποία και επαναλαμβάνονται σταθερά από το 2010 μέχρι και σήμερα. Και εν πολλοίς αυτό οφείλεται στις «αντιστάσεις» που επιδείχθηκαν ώστε να μπαίνουν «χαλικάκια» στους τροχούς μεταφοράς εθνικού πλούτου στους δανειστές αυτά τα πέντε χρόνια. Σε συνθήκες κατοχής έτσι γίνεται «αντίσταση».

Η ελληνική κοινωνία στράφηκε στο ΣΥΡΙΖΑ για να δυναμώσει ακριβώς αυτή την «αντίσταση». Δηλαδή το «σαμποτάζ» στις «γραμμές μεταφοράς» να γίνει πιο συστηματικό και ενταγμένο σε ένα ευρύτερο σχεδιασμό αποτελεσματικότερης προστασίας του εθνικού πλούτου, του πραγματικού πλούτου των Ελλήνων ώστε να μπορούν να μεγαλώσουν κι άλλες γενιές Ελλήνων σε αυτόν τον τόπο και να μη διασκορπισθούν στα πέντε σημεία του ορίζοντα για να γλυτώσουν από τη μοίρα μιας χώρας «υπό κατοχή».

Αυτή η στροφή οδήγησε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Κι αυτή είναι η μεγάλη ευθύνη του πρωθυπουργού να ανταποκριθεί με μοιρογνωμιακή ακρίβεια στη βούληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού να μην παραδοθεί στην «κινεζοποίησή του», απ’ όποια πλευρά κι αν επιχειρείται κάτι τέτοιο. Διότι μπορεί πράγματι η «λάθος συνταγή» και το «λάθος φάρμακο» να μην ήταν ατυχείς συμπτώσεις, όμως αυτό δεν σημαίνει πως και η διακοπή του «φαρμάκου», συνεπάγεται ανάρρωση υπό τις παρούσες συνθήκες. Αντιθέτως θα μπορούσε να επιφέρει ραγδαίες μεταβολές επιδείνωσης εάν δεν υπάρχει αξιόπιστη εναλλακτική «θεραπεία».

Συνεπώς, αν ο πρωθυπουργός αισθάνεται αβέβαιος για την έκβαση του σχεδιασμού της «αντίστασής του» και δεν μπορεί να λάβει αποφάσεις για τη «συνταγή» που πρέπει να ακολουθήσει καθώς θα υπερβαίνουν τα όρια της λαϊκής εντολής της 25ης Ιανουαρίου, αντί να αφήνει το χρόνο να κυλάει και στο τέλος να οδηγηθεί να «βγει στο βουνό», καλύτερα να βγει να πει τι τρέχει. Να βγει μπροστά από τα γεγονότα, με ένα διάγγελμα – απόψε κιόλας – και να εξηγήσει απλά και καθαρά στον ελληνικό λαό, ποιο είναι το δίλημμα που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή η χώρα. Με κάθε ειλικρίνεια και κάθε λεπτομέρεια. Να περιγράψει επίσης, χωρίς μικροκομματικές αναστολές, χωρίς μεζούρα «πολιτικού κόστους» και με αίσθηση ιστορικού καθήκοντος, την εμπειρία του να είναι πρωθυπουργός αυτές τις 100 μέρες και κάτι, σε αυτή τη χώρα του κόσμου και με αυτόν τον συσχετισμό δυνάμεων στο παγκόσμιο σύστημα.

Αν ο Τσίπρας μιλήσει απλά κι ειλικρινά, η κοινωνία θα τον καταλάβει, οπότε θα καταλάβει σωστά και το δίλημμα. Ακόμη κι από διαίσθηση. Οπότε θα μπορέσει πλέον ο πρωθυπουργός να ζητήσει … «τη βοήθεια του κοινού», την οποία προφανώς και χρειάζεται όσο η σιωπή της αμηχανίας τροφοδοτεί νευρικότητα και «κρίσεις πανικού». Είναι αποδεδειγμένο διαχρονικά και σε όλα τα «παιχνίδια», πως η «βοήθεια του κοινού» είναι η πιο πολύτιμη βοήθεια που μπορεί να έχει ένας Παίχτης. Αρκεί βέβαια το κοινό να έχει καταλάβει σωστά την ερώτηση και να μην απαντά «με ό,τι ξέρει».

Όσο πιο σύντομα το κάνει ο πρωθυπουργός, τόσο πιο λυτρωτικό θα είναι για τη χώρα. Οι μεγάλοι ηγέτες φαίνονται στα «ιστορικά σταυροδρόμια». Σύγχρονη ηγεσία δεν σημαίνει «αποφασίζω εγώ». Σημαίνει όμως σίγουρα, δίνω ένα σαφή προσανατολισμό σε μια κοινωνία που βυθίζεται καθημερινά όλο και πιο βαθιά μέσα στη σύγχυση.

Πηγή: http://www.rizopoulospost.com/

Κυβέρνηση: "Διαπραγμάτευση, τέλος! Οτι δώσαμε, δώσαμε. Πολιτική λύση ή ρήξη"!

Σκληραίνει η κυβέρνηση την στάση της στην διαπραγμάτευση και μετά την λήξη του κυβερνητικού συμβουλίου ξεκαθαρίζει στους δανειστές ότι οι συζητήσεις στο τεχνικό επίπεδο έφτασαν στα όρια τους και το λόγο έχουν οι πολιτικοί ηγέτες.

Όπερ σημαίνει ότι δεν πρόκειται να υπάρξει πλέον καμία υποχώρηση από ελληνικής πλευράς και αν δεν δεχθούν πολιτική λύση οι δανειστές "κλείνοντας" τα μάτια σε κάποιες επιμέρους ρυθμίσεις, τότε πάμε σε ρήξη.

«Ό,τι ήταν δυνατό να συμφωνηθεί με τα τεχνικά κλιμάκια συμφωνήθηκε. Εξαντλήσαμε κάθε περιθώριο συμβιβασμού. Δεν υπάρχει άλλη δυνατότητα σύγκλισης σε αυτό το επίπεδο. Συνέχιση των συζητήσεων με τους τεχνοκράτες σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε κι άλλο πίσω εμείς και να δεχθούμε όλες τις θέσεις τους, χωρίς να διατηρούμε κόκκινες γραμμές και χωρίς καμία δική τους υποχώρηση.

Αυτό το πράγμα δεν μπορεί να πάει άλλο» λένε υπουργοί, που συμμετείχαν στην πολύωρη συνεδρίαση του κυβερνητικού συμβουλίου της Τρίτης, αλλά και της Τετάρτης, που ξεκίνησε στις 18:00 το απόγευμα στο Μέγαρο Μαξίμου και ολοκληρώθηκε στις 11 το βράδυ.

«Πρέπει τώρα να αποφασίσουν οι ηγέτες. Οι διαφορές είναι πολιτικές. Εμείς δεν κάνουμε άλλο πίσω. Διανύσαμε το δρόμο που μας αναλογούσε και άρα οφείλουν και οι άλλοι να κάνουν με τη σειρά τους το ίδιο» συμπληρώνουν.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είπε στο κυβερνητικό συμβούλιο της Τρίτης ότι «κάναμε όσα βήματα μπορούσαμε προς την συμφωνία, τώρα είναι η σειρά των εταίρων» και πρόσθεσε ότι «παραμένουν οι «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης για εργασιακό και ασφαλιστικό, πρέπει να προστατευθεί η λαϊκή οικογένεια».

«Η ελληνική πλευρά, μέχρι στιγμής έχει ανταποκριθεί στο ακέραιο σε όσα προβλέπει η απόφαση του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου. Έχει κάνει όσα περισσότερα βήματα είναι δυνατόν να γίνουν προς τη πλευρά των Ευρωπαίων εταίρων, δείχνοντας έμπρακτα το σεβασμό στις διαδικασίες, στους νόμους και στο πλαίσιο λειτουργίας της ευρωζώνης.Τώρα είναι η σειρά και των εταίρων να κάνουν τα απαραίτητα βήματα προκειμένου και αυτοί να αποδείξουν έμπρακτα το σεβασμό τους στη δημοκρατική ετυμηγορία των λαών, εντός του κοινού ευρωπαϊκού πλαισίου», ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή της εισήγησης του Αλέξη Τσίπρα.

Υπό αυτό το πρίσμα η ελληνική πλευρά προετοιμάζει το έδαφος να θέσει το πρόβλημα στη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Ρίγα στο τέλος της άλλης εβδομάδας.

Επιδιώκει έτσι να προσδιοριστεί ένα νέο πλαίσιο που θα επιτρέψει τη συμφωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές. «Τα τεχνικά κλιμάκια των δανειστών δρουν με βάση μία πολιτική εντολή από τις ηγεσίες. Η εντολή αυτή πρέπει πια να αλλάξει γιατί δεν υπάρχει άλλο περιθώριο συζήτησης» λέει κορυφαίος υπουργός.

Κυβερνητική πηγή αναφέρει ότι έτσι κι αλλιώς στο περιθώριο της συνόδου θα γίνουν επαφές του κ. Τσίπρα με άλλους ηγέτες, αλλά η ελληνική κυβέρνηση θέλει να το θέσει και επίσημα στην ατζέντα της συζήτησης. Ο πρωθυπουργός θα έχει για το λόγο αυτό στο ενδιάμεσο διάστημα τηλεφωνικές επικοινωνίες με ηγέτες και παράγοντες  της ΕΕ.

Με δεδομένο ότι η κυβέρνηση διακόπτει ουσιαστικά τις συζητήσεις στο τεχνικό επίπεδο και επιδιώκει να τις μεταφέρει σχεδόν αποκλειστικά στο πολιτικό,αποφεύγει να ρίξει κι άλλο λάδι στη φωτιά και να δυναμιτίσει το κλίμα.

Γι’ αυτό έσπευσε δηλαδή να καταβάλει τη δόση προς το ΔΝΤ, αλλά και να μην συζητήσει στη χθεσινή συνεδρίαση το θέμα του δημοψηφίσματος ή των εκλογών.

Το Μέγαρο Μαξίμου θέλει να στείλει το μήνυμα στους εταίρους ότι επιδιώκει ειλικρινά μία λύση, αρκεί όμως αυτή να είναι αμοιβαία επωφελής και όχι μία ταπεινωτική συμφωνία.

Η κυβέρνηση αποφάσισε να θέσει σε νέα βάση τις διαπραγματεύσεις, προκειμένου να υπερασπίσει τις «κόκκινες γραμμές» σε κρίσιμα θέματα, μετά τη διαπίστωση της πλειοψηφίας των υπουργών ότι η συζητούμενη συμφωνία είναι μάλλον ετεροβαρής και αρκετά «βαριά» για να περάσει, όχι μόνο ή κυρίως από την κοινοβουλευτική ομάδα – εκεί είναι το μικρότερο πρόβλημα εκτιμούν συνεργάτες του πρωθυπουργού – αλλά από την κοινωνία. Κυρίως, δε, επειδή πολλά από τα μέτρα που συζητούνται ακόμα κι όταν δεν είναι κοινωνικά άδικα, έχουν και υφεσιακό χαρακτήρα, όπερ σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα κληθεί να διαχειριστεί μία αδιέξοδη κατάσταση στην οικονομία και τον ίδιο φαύλο κύκλο που αντιμετώπισαν οι προηγούμενες.

Πηγή: http://newsnea.gr/

Σήμερα η «μεγάλη μέρα»…

Στην περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ όλα τα Eurogroup είχαν την κρισιμότητά τους. Ωστόσο, μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι το σημερινό Eurogroup είναι το κρισιμότερο όλων. Ποτέ άλλοτε τα δύο διαμετρικά αντίθετα ενδεχόμενα, η συμφωνία και η ρήξη, δεν ήταν τόσο έντονα παρόντα ταυτόχρονα. Αν από το σημερινό Eurogroup δεν βγει «λευκός καπνός», με τη μορφή δήλωσης που να είναι αρκετή ώστε ο κ. Ντράγκι να ανοίξει με κάποιο τρόπο τη «στρόφιγγα» της χρηματοδότησης, ο πολιτικός χρόνος της διαπραγμάτευσης θα τελειώσει και θα μπούμε σε ένα νέο «κύκλο», της διαχείρισης των συνεπειών της αποτυχίας από όλες τις πλευρές… Αν πάλι από το σημερινό Eurogroup βγει «λευκός καπνός», πάλι θα μπούμε σε ένα νέο «κύκλο», της διαχείρισης των συνεπειών της… συμφωνίας, κατά κύριο λόγο στο εσωτερικό μέτωπο…

Τη σημερινή μέρα σαν μέρα καμπής προσδιορίζουν τα εξής θεμελιώδη δεδομένα:

1. Η εξάντληση των ρευστών διαθεσίμων του ελληνικού Δημοσίου:

Με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) η κυβέρνηση εξασφάλισε την πληρωμή μισθών και συντάξεων στο τέλος του προηγούμενου μήνα. Τώρα, είναι αμφίβολο αν μπορεί να πληρώσει την αυριανή δόση ύψους 748 εκατ. ευρώ προς το ΔΝΤ. Ακόμη και αν οριακά το καταφέρει, σίγουρα δεν θα μπορεί να πληρώσει τα 600 εκατ. ευρώ για μισθούς στα μέσα του μήνα. Άρα, υπάρχει ίσως χρόνος για ένα δεύτερο, έκτακτο, Eurogroup τις επόμενες μέρες, για το οποίο όμως θα πρέπει το σημερινό να λειτουργήσει σαν «πρόλογος» που θα οδηγεί σε συμφωνία.

Αν δεν ανοίξει η περιλάλητη «στρόφιγγα» του κ. Ντράγκι, η κυβέρνηση ούτε μπορεί ούτε και θέλει να επεκτείνει την ισχύ της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου και στα ασφαλιστικά ταμεία. Ήδη η ισχύουσα ΠΝΠ έχει προκαλέσει βαρύ πολιτικό κόστος στην κυβέρνηση, ώστε να μην αντέχει ένα νέο γύρο συγκρούσεων, αυτή τη δορά με τις διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων.

2. Οι διαρκείς υποχωρήσεις της κυβέρνησης έχουν ανοίξει την… όρεξη των δανειστών, που θεωρώντας ότι είναι σε απελπιστική θέση, θέτουν διαρκώς νέες και πιο σκληρές απαιτήσεις:

Το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2015 ξαφνικά ανεβαίνει ξανά πάνω από το 1,5%, στο 2% ή και παραπάνω! Με δεομένη την εκτίμηση των δανειστών ότι χωρίς νέα μέτρα το 2015 θα υπάρξει πρωτογενές έλλειμμα (!) 1,7%, η απόσταση ανάμεσα στο -1,7% και το +2% και πλέον σημαίνει δημοσιονομικό κενό, δηλαδή νέα μέτρα το 2015 μεταξύ 7 και 8 δισ. ευρώ! Άλλωστε αυτό ακριβώς αποκάλυψε χθες ο Νίκος Βούτσης σε συνέντευξή του στο ραδιοσταθμό «Αθήνα 9,84». Η πίεση αυτή αποσκοπεί στη συντριβή των «κόκκινων γραμμών» της κυβέρνησης και ισοδυναμεί με προσπάθεια πολιτικής της ταπείνωσης…

3. Με τη σκληρή γραμμή οι δανειστές θέλουν να επιβάλουν καθαρά πολιτικούς όρους και προϋποθέσεις για την υλοποίηση της συμφωνίας:

Οι δανειστές έχουν θέσει το ζήτημα των πολιτικών προϋποθέσεων άτυπα μεν απερίφραστα δε. Ούτε λίγο ούτε πολύ , θέλουν μια άλλη κυβέρνηση που να εγγυάται την υλοποίηση της όποιας συμφωνίας! Σε πρώτη φάση θέλουν δικούς τους «τοποτηρητές» μέσα στην κυβέρνηση (Ποτάμι) και σε δεύτερη το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Χωρίς να το έχουν θέσει επισήμως, είναι κοινό μυστικό ότι σε αυτή την πορεία κυβερνητικής ανασύνθεσης θέλουν ουσιαστικά να απαλλαγούν και από τον Αλέξη Τσίπρα ως πρωθυπουργό! Εκτός αν ο Αλέξης Τσίπρας εγκαταλείψει το βασικό κορμό του ΣΥΡΙΖΑ και περάσει «απέναντι» επικεφαλής ενός μειοψηφικού τμήματος του κόμματος…

Όλα αυτά, έχουν εξαντλήσει τα περιθώρια καλής θέλησης του ΣΥΡΙΖΑ. «Δώσαμε πολλά, παραβιάσαμε τις ‘‘κόκκινες γραμμές’’ μας αλλά αυτοί ζητούν περισσότερα και από το μέιλ Χαρδούβελη!» δήλωνε χθες ένα από γνώσει  στέλεχος της κυβέρνησης.

Υπ’ αυτούς τους όρους, φτάνουμε στο οριακό σημείο. Με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά…:

Πηγή: http://www.rizopoulospost.com/

Αυτές είναι οι 10 ομορφότερες ελληνικές πόλεις

 «Μια χώρα απίστευτης φυσικής ομορφιάς, συναρπαστικής ιστορίας και πολύχρωμου φολκλόρ, η Ελλάδα έχει αναμφισβήτητα κάτι για τον καθένα» σχολιάζει το πολυβραβευμένο σε ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο ταξιδιωτικό site theculturetrip.com.

Έτσι, κατά την δημοσιογράφο του συνεργαζόμενου με τους New York Times και βραβευμένου ιστότοπου από τον Guardian και τους Times του Λονδίνου, οι 10 ομορφότερες ελληνικές πόλεις είναι οι εξής:

1. Ναύπλιο

«Λίγες πόλεις αντανακλούν την πλούσια και διαφορετική ιστορία της Ελλάδας όπως το Ναύπλιο, ένας από τους πιο κομψούς και ρομαντικούς προορισμούς. Βρίσκεται στην καρδιά της ιστορικής Αργολίδος, περιοχής στην Πελοπόννησο. Το Ναύπλιο έχει βαθιές πολιτιστικές ρίζες στην Αρχαία Ελλάδα και στη Ενετοκρατία του 15ου και του 17ου αιώνα. Άκμασε στις αρχές του 1800 ως πρώτη πρωτεύουσα του νέου ελληνικού κράτους. Η πόλη μπορεί να υπερηφανεύεται για υπέροχα νεοκλασικά αρχοντικά, όμορφη βενετσιάνικη αρχιτεκτονική και γραφικά σοκάκια. Το τοπίο της το συνθέτουν δύο Βενετσιάνικα κάστρα, το Παλαμήδι και η Ακροναυπλία, χτισμένα σε δύο διαδοχικούς λόφους. Κάτι που δεν πρέπει να χάσετε είναι το φρούριο Μπούρτζι στον Αργολικό κόλπο. Για να φτάσετε εκεί αρκεί μια σύντομη βόλτα με το φέρι. Προσφέρει μοναδική θέα στο Ναύπλιο και ένα ιδανικό σκηνικό για ρομαντικές αποδράσεις».

2. Πάργα

«Η γραφική πόλη της Πάργας είναι ο πιο δημοφιλής καλοκαιρινός προορισμός στην Ήπειρο, στη Δυτική Ελλάδα. Χτισμένη αμφιθεατρικά στις πλαγιές του λόφου του Πεζόβολου και περιτριγυρισμένη από πλούσια βλάστηση και πανέμορφα γαλανά νερά, η πόλη προσδίδει στον επισκέπτη μια χαλαρή νησιώτικη διάθεση κι ας μην βρίσκεται σε νησί. Στα highlights της Πάργας, ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τα γοητευτικά και πολύχρωμα παραθαλάσσια σπίτια και τις πλακόστρωτες πλατείες και να επισκεφθεί τα ερείπια ενός παλιού ενετικού κάστρου στην κορυφή του λόφου. Πολύ κοντά βρίσκονται οι παραλίες Βάλτος και Λύχνος, οι οποίες συνδέονται με το λιμάνι της Πάργας με μικρά καραβάκια».

3. Καλαμπάκα

«Με έναν πληθυσμό περίπου 12.000 ανθρώπων, η μικρή πόλη της Καλαμπάκας βρίσκεται στην κεντρική Ελλάδα. Είναι χτισμένη “στα πόδια” των πιο εντυπωσιακών “πυραμίδων”, των Μετεώρων, ένα συγκρότημα απότομων βράχων που φιλοξενούν ένα από τα πιο μεγάλα και πιο σημαντικά συγκροτήματα μοναστηριών. Είναι χαρακτηρισμένα ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Η Καλαμπάκα έχει μια πλούσια ιστορία, που χρονολογείται πίσω στην Αρχαία Ελλάδα και ειδικά στη Βυζαντινή Εποχή, με πολλές όμορφες ορθόδοξες εκκλησία και ξωκλήσια. Μπορείτε να κάνετε βόλτα στα στενά πλακόστρωτα δρομάκια της γραφικής παλιάς πόλης συνοικίας του Σοποτού, μεγάλο μέρος του οποίου είναι χτισμένο κάτω ακριβώς από τη σκιά των βράχων και να απολαύσετε την υπέροχη παραδοσιακή αρχιτεκτονική».

4. Καστοριά

«Το κρυφό μαργαριτάρι της Βόρειας Ελλάδας, η φωτογενής πόλη της Καστοριάς είναι χτισμένη σε μια στενή λωρίδας γης ανάμεσα στα νερά της πανέμορφης λίμνης Ορεστιάδας, σου δίνει την εντύπωση ενός πλωτού νησιού. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ακμή κατά τον 19ο αιώνα ως κέντρο εμπορίου, αλλά και κατασκευής και πολλοί έμποροι της εποχής έχτισαν πολυτελή αρχοντικά και παραδοσιακά σπίτια τα οποία μπορεί κανείς να θαυμάσει στις παλιές γειτονιές στο Ντολτσό και το Αποζάρι, καθώς και τις 72 όμορφες εκκλησίες που δίνουν μια μικρή γεύση του πλούσιου βυζαντινού παρελθόντος της Καστοριάς. Η υπέροχη βόλτα γύρω από τη λίμνη είναι ίσως μια από τις πιο ρομαντικές βόλτες στην Ελλάδα, που σου προσφέρει μοναδική θέα της Καστοριάς και των γύρω βουνών».

5. Καρπενήσι

«Ευρέως δημοφιλές στους λάτρεις των χειμερινών σπορ, αλλά και τους λάτρεις της φύσης, το Καρπενήσι είναι μια μικρή πόλη που βρίσκεται σε μία απομονωμένη και αραιοκατοικημένη περιοχή της Κεντρικής Ελλάδας που ονομάζεται η “Μικρή Ελβετία της Ελλάδας”. Η πόλη οφείλει τη φήμη της κατά πολύ στην άθικτη από ανθρώπινο χέρι φυσική ομορφιά της από τα γύρω βουνά, τα ελατοδάση και τα ποτάμια με τα κρυστάλλινα παγωμένα νερά, τα οποία την καθιστούν σε έναν ιδανικό προορισμό για πραγματική απόδραση. Για το μέγεθός του, το Καρπενήσι προσφέρει μια αξιοπρεπή επιλογή παραδοσιακών καταλυμάτων, φούρνων και εστιατορίων, ενώ μπορεί να είναι περήφανο για τις τοπικές λιχουδιές του, όπως τα διάσημα πράσινα λουκάνικα και το διεθνώς βραβευμένο προσούτο, το οποίο παράγεται από μια φυλή αγριόχοιρων που ζουν μόνο σε αυτή την περιοχή».

6. Μέτσοβο

«Βρίσκεται σε ένα υψόμετρο 1.200 μέτρων στην καρδιά της μεγαλοπρεπούς οροσειράς της Πίνδου στην Ήπειρο. Το Μέτσοβο είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο γραφικά χωριά της Ελλάδος. Η πόλη ήταν η πατρίδα των πιο επιδέξιων χτιστών της χώρας που χρησιμοποιούσαν την πλούσια σε πέτρα γη για να χτίσουν τα υπέροχα αρχοντικά, τα μοναστήρια, τις πηγές και τα πλακόστρωτα δρομάκια και πλατείες, τα περισσότερα από τα οποία παραμένουν άθικτα από τον χρόνο. Οι κοντινές βουνοκορφές και οι πλαγιές με τα παρθένα δάση προσφέρουν ένα συγκλονιστικό θέαμα στους επισκέπτες, οι οποίοι μπορούν να απολαύσουν την πεζοπορία στην γραφική περιοχή. Παρά τη ραγδαία αύξηση του τουρισμού τα τελευταία χρόνια, το Μέτσοβο διατηρεί τον παραδοσιακό του χαρακτήρα, συνδυάζοντας τέλεια το παρελθόν με το παρόν, προσφέροντας ένα πλήθος πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων όλο τον χρόνο».

7. Βέροια

«Η παλιά πόλη της Βέροιας βρίσκεται στη βόρεια Ελλάδα, μεταξύ των πλαγιών του βουνού Βέρμιο και των εκβολών του ποταμού Αλιάκμονα. Εχει βαθιά ιστορία που χρονολογείται από την εποχή των αρχαίων Μακεδόνων, του Βυζαντίου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Βέροια προσφέρει έναν πλούτο πολιτιστικών εμπειριών από τις θαυμάσιες βυζαντινές εκκλησίες και τα σημαντικά μνημεία, όπως το Βήμα του Αποστόλου Παύλου, μέχρι την ιστορική Μακεδονική και Οθωμανική αρχιτεκτονική, με τα ελικοειδή πλακόστρωτα δρομάκια και πλατείες. Ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της πόλης είναι η καλοδιατηρημένη εβραϊκή συναγωγή, κατάλοιπο της κάποτε ακμαίας εβραϊκής κοινότητας μέχρι το 1940. Η Βέροια εξυπηρετεί ως μια βολική βάση για να εξερευνήσετε τα γραφικά μοναστήρια και τα ορεινά χωριά που είναι διάσπαρτα στη γύρω περιοχή και να επισκεφθείτε το διάσημο αρχαιολογικό χώρο των Αιγών, την πρώτη πρωτεύουσα της αρχαίας Μακεδονίας».

8. Ξάνθη

«Βρίσκεται στη Θράκη, σε ένα σταυροδρόμι μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, η Ξάνθη είναι γνωστή ως “η πόλη με τα 1.000 χρώματα” για τη ζωντανή της πολυπολιτισμική της ατμόσφαιρα. Η πόλη χρωστά κατά πολύ τη φήμη της και την περιουσία της στην πάλαι ποτέ ισχυρή καπνοβιομηχανία της και το ανανεωμένο πια παραδοσιακό της καρναβάλι, το οποίο διεξάγεται κάθε χρόνο κάπου μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαρτίου. Η παλιά πόλη της Ξάνθης λέγεται πως είναι ένα ανοιχτό μουσείο με έκθεση μια συναρπαστική σύντηξη αρχιτεκτονικών παραδόσεων που αντανακλούν τη θρησκεία, τον πολιτισμό και την εθνική ποικιλία των ανθρώπων που ζουν και ευημερούν στην πόλη. Όπως και η αρχιτεκτονική της, οι μαγειρικές παραδόσεις αντιπροσωπεύουν και ένα ενδιαφέρον κοσμοπολίτικο μείγμα, τυπικό της περιοχής».

9. Γαλαξίδι

«Η γραφική παραθαλάσσια πόλη του Γαλαξιδίου βρίσκεται στα βόρεια του Κορινθιακού Κόλπου στην κεντρική Ελλάδα. Ένα πρώην πλούσιο και πολυσύχναστο λιμάνι, το Γαλαξίδι έχει καταφέρει να διατηρήσει πολύ από την παλιά του δόξα και τη ναυτική του ιστορία, μέρος της οποίας μπορείτε να γνωρίσετε στο Ναυτικό Μουσείο. Αυτή η πόλη είναι γνωστή ως ένας από τους πιο διάσημους προορισμούς γιοτ. Το παραθαλάσσιο μέτωπό της και οι πολύχρωμοι δρόμοι της είναι διακοσμημένοι με υπέροχα διώροφα κτίρια, ζεστά μικρά καφέ και ελληνικές ταβέρνες. Ένα από τα πιο διάσημα πολιτιστικά events είναι το “αλεβρομουτζούρωμα” το οποίο διεξάγεται κάθε χρόνο την πρώτη ημέρα της Σαρακοστής, την Καθαρά Δευτέρα. Το έθιμο απαιτεί οι συμμετέχοντες να μαυρίζουν τα πρόσωπά τους με κάρβουνο και να πετούν χρωματιστό αλεύρι ο ένας στον άλλον, δημιουργώντας έτσι ένα υπέροχο πολύχρωμο χάος».

10. Άγιος Νικόλαος

«Η υπέροχη πόλη του Αγίου Νικολάου βρίσκεται στον καταπληκτικό κόλπο του Μιραμπέλλου στη βορειοανατολική ακτή της Κρήτης. Η πόλη πήρε το σημερινό της όνομα έπειτα από τη βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου που χτίστηκε τον 9ο αιώνα. Βλέποντας τη θάλασσα και στις τρεις της πλευρές, η πόλη έχει αρκετά θαλάσσια μέτωπα, κάθε ένα από το οποίο έχει πολλά καφέ, μαγαζάκια και εστιατόρια που προσφέρουν μια πλούσια ποικιλία επιλογών για ψώνια και φαγητό. Το πιο εκπληκτικό χαρακτηριστικό της είναι η φωτογενής της λιμνοθάλασσα Βουλισμένη, μια βαθιά λίμνη η οποία συνδέεται με τη θάλασσα από μια στενή λωρίδα η οποία σύμφωνα με τον θρύλο είναι απύθμενη. Από τον Άγιο Νικόλαο, οι ταξιδιώτες μπορούν να επισκεφθούν “το κακόφημο νησί των λεπρών” τη Σπιναλόγκα, το μέρος όπου απομονώνονταν οι λεπροί μέχρι και το 1957. Είναι το νησί για το οποίο γράφτηκε το βιβλίο της Βικτόρια Χίσλοπ “Το Νησί”».

Πηγή: http://www.otherside.gr/2015/05/10-omorfoteres-ellinikes-poleis/#ixzz3ZpAL0xsY

ΣΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ (Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, στὴν Μητέρα του)

ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΗΤΕΡΑ

ΜΗΤΕΡΑ

1874, Λυρικὸ ποίημα ἀφιερωμένο στὴ μάνα του 

“Μάννα μου, ἐγώ ᾽ μαι τ᾽  ἄμοιρο, τὸ σκοτεινὸ τρυγόνι

ὁποὺ τὸ δέρνει ὁ ἄνεμος, βροχὴ ποὺ τὸ πληγώνει.

Τὸ δόλιο! ὅπου κι ἂν στραφεῖ κι ἀπ᾽  ὅπου κι ἂν περάσει,

δὲ βρίσκει πέτρα νὰ σταθεῖ κλωνάρι νὰ πλαγιάσει.

Ἐγὼ βαρκούλα μοναχή, βαρκούλ᾽ ἀποδαρμένη

μέσα σὲ πέλαγο ἀνοιχτό, σὲ θάλασσ᾽  ἀφρισμένη,

παλαίβω μὲ τὰ κύματα χωρὶς πανί, τιμόνι

κι ἄλλη δὲν ἔχω ἄγκουρα πλὴν τὴν εὐχή σου μόνη.

Στὴν ἀγκαλιά σου τὴ γλυκειά, μανούλα μου, ν᾽  ἀράξω

μὲς στὸ βαθὺ τὸ πέλαγο αὐτὸ πριχοῦ βουλιάξω.

Μανούλα μου, ἤθελα νὰ πάω, νὰ φύγω, νὰ μισέψω

τοῦ ριζικοῦ μου ἀπὸ μακρυὰ τὴ θύρα ν᾽  ἀγναντέψω.

Στὸ θλιβερὸ βασίλειο τῆς Μοίρας νὰ πατήσω

κι ἐκεῖ νὰ βρῶ τὴ μοίρα μου καὶ νὰ τὴν ἐρωτήσω.

Νὰ τῆς εἰπῶ: εἶναι πολλά, σκληρὰ τὰ βασανά μου

ὡσὰν τὸ δίχτυ ποὺ σφαλνᾶ θάλασσα, φύκια κι ἄμμο

εἶναι κι ἡ τύχη μου σκληρή, σὰν τὴv ψυχὴ τὴ µαύρη

π᾽ ἀρνήθηκε τὴν Παναγιὰ κι ὁ πόλεος δὲν θά ᾽βρει.

Κι ἐκείνη μ᾽  ἀποκρίθηκε κι ἐκείνη ἀπελογήθη:

Ἦτον ἀνήλιαστη, ἄτυχε, ἡ μέρα ποὺ  γεννήθης

ἄλλοι ἐπῆραν τὸν ἀνθὸ καὶ σὺ τὴ ρίζα πῆρες

ὄντας σὲ ἒπλασ᾽ ὁ Θεὸς δὲν εἶχε ἄλλες μοῖρες”.

Πηγή: https://christianvivliografia.wordpress.com/