Μόνωση και κλιματισμός

Υλικό επικάλυψης για ταράτσες καταργεί τα κλιματιστικά

Μια ειδική επίστρωση για οροφές και στέγες που ανέπτυξαν αμερικανοί ερευνητές υπόσχεται να στείλει τα συμβατικά και ενεργοβόρα κλιματιστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Κι αυτό διότι το πρωτοποριακό υλικό ψύχει τον εσωτερικό χώρο λειτουργώντας ως κάτοπτρο που αντανακλά την ηλιακή ακτινοβολία πίσω στο διάστημα.

Το υλικό

Το υλικό επάλειψης αποτελείται από διαδοχικά στρώματα και αλληλεπιδρά τόσο με το ορατό όσο και με το υπέρυθρο φάσμα της ηλιακής ακτινοβολίας.

Συγκεκριμένα, έχει πάχος περίπου δύο εκατομμυριοστά του μέτρου και αποτελείται από επτά στρώματα διοξειδίου του πυριτίου και οξειδίου του χαφνίου, πάνω από ένα στρώμα αργύρου.

Έχει τη δυνατότητα να αντανακλά στο διάστημα σχεδόν το σύνολο (97%) της εισερχόμενης ηλιακής ακτινοβολίας, ενώ ταυτόχρονα απορροφά την υπέρυθρη ακτινοβολία και από το εσωτερικό του κτιρίου. Αποτέλεσμα είναι να αντικαθιστά τα air-condition και τα πιο εξελιγμένα συστήματα κλιματισμού.

Ενδεικτικά, τα πειράματα έδειξαν ότι, ακόμη και σε μια ηλιόλουστη και ζεστή ημέρα, το υλικό επιτυγχάνει τη μείωση της θερμοκρασίας των εσωτερικών χώρων ενός κτηρίου κατά πέντε βαθμούς Κελσίου, χωρίς να χρησιμοποιηθεί άλλη μέθοδος ψύξης.

Πρόκειται για ένα οικονομικά αποδοτικό υλικό που έχει σχεδιαστεί με τρόπο ώστε να μπορεί να επιστρωθεί σε μεγάλες επιφάνειες, κυρίως στις στέγες και που υπόσχεται κατακόρυφη μείωση της ζήτησης του ηλεκτρικού ρεύματος, ιδίως το καλοκαίρι.

Πώς μεταφέρεται η θερμότητα

Η θερμότητα μεταφέρεται με τρεις τρόπους:

- μέσω αγωγής ή επαφής (γι’ αυτό καίγεται κανείς όταν ανοίγει τον καυτό φούρνο και τον αγγίζει χωρίς γάντια),

- μέσω μεταφοράς αερίων ή υγρών (γι’ αυτό νιώθει κανείς στο πρόσωπο ένα ζεστό ρεύμα αέρα μόλις ανοίγει τον φούρνο),

- μέσω αόρατης υπέρυθρης ακτινοβολίας (γι’ αυτό νιώθει κανείς μια ζέστη μπροστά από έναν κλειστό φούρνο, ακόμη κι αν δεν τον ανοίξει).

Πηγές θερμότητας σε ένα σπίτι μπορεί να είναι κουζίνες, ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές ή και μπόιλερ ζεστού νερού. Στις θερμές χώρες όπως η Ελλάδα, ο ζεστός αέρας εισέρχεται από τα κουφώματα, ιδίως όταν είναι παλιά.

Όταν το  εν λόγω υλικό θερμαίνεται απελευθερώνει τη θερμότητα σε ένα συγκεκριμένο μήκος κύματος της υπέρυθρης ακτινοβολίας (περίπου δέκα μικρομέτρων) με αποτέλεσμα η θερμότητα να διαπερνά την ατμόσφαιρα χωρίς να την θερμαίνει και να απελευθερώνεται στο διάστημα.

Παρόλα αυτά, δεδομένου ότι οι στέγες αντιστοιχούν σε ένα μικρό μόνο μέρος της επιφάνειας της Γης, η συγκεκριμένη τεχνολογία δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μέθοδος της γεωμηχανικής για την απομάκρυνση θερμότητας. Η συμβολής της βέβαια θα μπορούσε να είναι κομβικής σημασίας για τη μείωση της κατανάλωσης βρώμικης ενέργειας κατά τους θερινούς μήνες και κατ΄επέκταση των εκπομπών ρύπων από τη συμβατική ηλεκτροπαραγωγή.

Οι τεχνικές δυσκολίες για μαζική παραγωγή

Προκειμένου το νέο υλικό να παραχθεί σε μεγάλη κλίμακα πρέπει να επιλυθεί το πρόβλημα της μεταφοράς του συνόλου της εσωτερικής, “εγκλωβισμένης”, υπέρυθρης ακτινοβολίας έως το υλικό επίστρωσης, έτσι ώστε αυτό να την απομακρύνει εν συνεχεία από το κτήριο.

Οι επιστήμονες δεν εμφανίζονται ιδιαίτερα αισιόδοξοι για μια τέτοια προοπτική. Το πιθανότερο είναι το υλικό-κάτοπτρο να χρησιμοποιηθεί για την ψύξη νερού ή κάποιου άλλου υλικού που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί με τη σειρά του για την ψύξη του κτηρίου (μέσω σωληνώσεων).

Ένα δεύτερο πρόβλημα αφορά στη δυνατότητα παραγωγής του υλικού σε πολύ μεγάλη κλίμακα, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η κατασκευή μεγάλων και οικονομικά αποδοτικών πινάκων επικάλυψης. Το υλικό έχει εκτιμώμενο κόστος 20 έως 70 δολάρια ανά τετραγωνικό μέτρο και η εκτιμώμενη εξοικονόμηση ηλεκτρικού ρεύματος υπολογίζεται σε περίπου 100 Μεγαταβατώρες ετησίως για ένα τριώροφο κτίριο.

Η ανακάλυψη έγινε από ερευνητές της Σχολής Μηχανικής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον ειδικό στη φωτονική, καθηγητή του τομέα ηλεκτρολόγων μηχανικών Σανχούι Φαν.

Η μελέτη δημοσιεύεται στο περιοδικό “Nature”.

Πηγή: econews

Το μυαλό σου είναι πιο ισχυρό από ένα H/Y 83.000 πυρήνων

Είναι θαυμάσιο. Το γνωρίζετε. Ο εγκέφαλός μας είναι ικανός για τόσο πολύπλοκες μαθηματικές πράξεις που, οποιοσδήποτε υπερυπολογιστής, μπορεί μόνο να προσπαθήσει να το φτάσει. Ήρθε τώρα όμως και η επιστήμη να το επιβεβαιώσει.

Γερμανοί και Ιάπωνες επιστήμονες χρησιμοποίησαν τον Fujitsu K, έναν υπερυπολογιστή 83.000 πυρήνων στους επεξεργαστές του που το 2011 είχε έρθει πρώτος στη λίστα των πιο γρήγορων υπολογιστών στον κόσμο.

Με αυτόν, κατάφεραν να αναπαραστήσουν το 1% της εγκεφαλικής μας λειτουργίας σε ένα δευτερόλεπτο. Και φανταστείτε πως για την αναπαραγωγή του 1% για ένα δευτερόλεπτο, όλων των διεργασιών που εκτελεί ο εγκέφαλός μας, ο Fujitsu K χρειάστηκε 40 ολόκληρα λεπτά.

Γιατί όμως είναι τόσο δύσκολο για τους υπερυπολογιστές να «φτάσουν» τον ανθρώπινο εγκέφαλο; Όλα έχουν να κάνουν με το μέγεθος. Φανταστείτε πως ο εγκέφαλός σας αποτελείται από 200 δισεκατομμύρια νευρώνες που συνδέονται μεταξύ τους με τρισεκατομμύρια συνδέσεις που αποκαλούνται συνάψεις.

Κάθε μία από τις συνάψεις περιέχει περισσότερους από 1000 «διακόπτες» που διοχετεύουν την κάθε ηλεκτρική διέγερση. Πώς λοιπόν να συγκριθεί ένας υπερυπολογιστής με μόλις 83,000 πυρήνες;

Θα φτάσει ποτέ ένας υπερυπολογιστής στο σημείο να μπορεί να προσομοιώσει την λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου; Ναι κάποια στιγμή θα μπορέσει. Υποψιαζόμαστε όμως πως θα το κάνει μόνο και μόνο για να μελετήσει σε βάθος το μεγαλείο του.

Αυτό, ας το θυμόμαστε κάθε φορά που αισθανόμαστε πως είμαστε σε άμεση εξάρτηση από οποιοδήποτε εργαλείο προκειμένου να επιβιώσουμε.

Πηγή: http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Συλλήψεις για τις απόπειρες δολοφονίας κατά Καραμανλή

Τουλάχιστον 20 πρόσωπα, εκ των οποίων οι 12 είναι Έλληνες και οι υπόλοιποι εργάζονταν για λογαριασμό των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, φαίνεται πως είναι μπλεγμένα στις δυο απόπειρες δολοφονίες κατά του Κώστα Καραμανλή.

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της Kontra News, η ανάκριση έχει εντοπίσει πρόσωπα και υπηρεσίες τα οποία εμπλέκονται στη συνωμοσία που είχε στόχο τον πρώην πρωθυπουργό αλλά και την ακύρωση των μεγάλων ενεργειακών και εξοπλιστικών συμφωνιών που επρόκειτο να υπογραφούν με τη Ρωσία.

Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, που επικαλείται στοιχεία από το πόρισμα που συντάσσει ο ανακριτής Δημήτρης Φούκας, καθοριστικό ρόλο στο σχέδιο που είχε στηθεί εις βάρος του κ. Καραμανλή είχε ο Άλεξ Ρόντος, από τους πλέον στενούς συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου.

Όπως αναφέρεται στην ίδια εφημερίδα, το πόρισμα του κ. Φούκα αναμένεται να δοθεί στη δημοσιότητα εντός των επόμενων ημερών.

Το σχέδιο «ΠΥΘΙΑ 1»

Όπως είχε αποκαλύψει το περιοδικό Crash στο τεύχος του Οκτωβρίου, ο κ. Φούκας φέρεται να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι εντοπίστηκε με σαφήνεια μια οργανωμένη προσπάθεια πίεσης και ανατροπής της κυβέρνησης Καραμανλή, που ξεκίνησε από τους πρώτους μήνες της πρωθυπουργικής του θητείας και άρχισε να εντείνεται από το 2007 και μετά.

Όπως υποστηρίζει σε κατάθεση του πρώην στέλεχος της ΕΥΠ, την οποία αποκάλυψε το ίδιο περιοδικό, «το σχέδιο Πυθία 1″ σχετίζεται απόλυτα με το βέτο της ελληνικής κυβέρνησης στο Βουκουρέστι, τον αποκλεισμό της Ελλάδας από το πρόγραμμα visa-waiver, τα τηλεγραφήματα του εδώ πρέσβη των ΗΠΑ Σπέκαχαρντ για οργανωμένες προσπάθειες των Αμερικανών να ακυρωθούν όλες οι συμφωνίες Ελλάδας-Ρωσίας, η αγωνία του ίδιου πρέσβη για το αποτέλεσμα των εκλογών και η έντονη επιθυμία για νίκη του Γιώργου Παπανδρέου, οι ωμές και εκτός προβλεπόμενων αρμοδιοτήτων παρεμβάσεις του προξενείου των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη σε θέματα μειονότητας και οι αιφνιδίως εμφανισθείσες αποκαλύψεις για το δήθεν σκάνδαλο του Βατοπαιδίου».

Στην ίδια κατάθεση αναφέρεται επίσης ότι «επίσης, είναι πολύ πιθανό να σχετίζονται με την όλη υπόθεση το σκάνδαλο Vodafone, η ουσιαστικά αρνητική θέση της ελληνικής κυβέρνηση στο Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο, η πτώση του Σινούκ και ο θάνατος του Πατριάρχη Αλεξανδρείας στην πτήση του για το Αγιον Όρος και εφόσον δεν αποδεικνύεται ως ατύχημα, οι αναφορές του Αμερικανού πρέσβη Ρις για ανάγκη αντικατάστασης του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ειρηναίου από τον Θεόφιλο, γεγονός που προκάλεσε μεγάλη κρίση στην ελληνική εκκλησία, οι προφανώς σχεδιασμένες, χρονικά επιλεγμένες και ταυτοχρόνως εκδηλωθείσες πυρκαγιές σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, τα εκτεταμένα επεισόδια που ακολούθησαν τη δολοφονία του νεαρού Γρηγορόπουλου, οι μετέπειτα επιθέσεις της οργάνωσης “Επαναστατικός Αγώνας” και η εμφάνιση της δολοφονικής οργάνωσης “Σέχτα Επαναστατών”».

Ποιος είναι ο Αλεξ Ρόντος

Όσον αφορά στον Αλεξ Ρόντος, το Crashστο τεύχος του Μαρτίου είχε αποκαλύψει ότι πρόκειται για άνθρωπο των αμερικανικών και ισραηλινών υπηρεσιών, με τα συμφέρονταν των οποίων ταυτίζονται οι μέχρι σήμερα δραστηριότητες του, κινούμενος πάντοτε έξω και πέρα από κάθε θεσμικό πλαίσιο.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 εμφανίστηκε δίπλα στον Τζορτζ Σόρος, που πότε ήταν κεντρικό στέλεχος του ομίλου Rothchildστις ΗΠΑ. Ο Σόρος τον σύστησε στον Καραμανλή και στη συνέχεια έκανε επαφή με τον Ανδρέα Παπανδρέου και την οικογένεια του. Έγιναν κολλητοί, και ορισμένα στελέχη των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών αναφέρουν ότι τότε άρχισε η πλέον σκοτεινή ιστορία διείσδυσης Αμερικανών και Ισραηλινών στο υπουργείο Εξωτερικών μας.

Το 1998 γνωρίζεται με τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος αναλαμβάνοντας μετά ένα χρόνο το υπουργείο Εξωτερικών, τον διόρισε προϊστάμενο της ΥΔΑΣ (Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας), που είχε την εποπτεία των ΜΚΟ και φερόταν να διαχειρίζεται τη χρηματοδότηση τους.

Η σχέση Ρόντου – Παμπούκη

Στο μεταξύ, στενός φίλος του Ρόντου υπήρξε ο πρώην υπουργός Επικρατείας στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ Χάρης Παμπούκης. Όπως είχε αποκαλύψει το περιοδικό Crash οι ανακριτικές αρχές ερευνούν αν η σχέση Ρόντου – Παμπούκη θα πρέπει να συσχετιστεί με το Πυθία 1. Κι αυτό γιατί μια ημέρα πριν τη δημοσίευση το πρώτου εγγράφου της ΕΥΠ και τις αποκαλύψεις για το σχέδιο δολοφονίας του Καραμανλή στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ ο τότε διοικητής της ΕΥΠ Κων. Μπίκας είχε συνάντηση με τον Παπανδρέου, τον οποίο προφανώς ενημέρωσε για το περιεχόμενο του δημοσιευθέντος την επομένη του εγγράφου της ΕΥΠ, στο οποίο αναφερόταν και εμπλεκόταν το όνομα του Ρόντου.

Την επομένη, 17-6-2011, αποφασίστηκε ανασχηματισμός και ο Παμπούκης (από τους μέχρι τότε πλέον στενούς συνεργάτες του Παπανδρέου) προ γενική έκπληξη, παύθηκε από υπουργός Επικρατείας και τοποθετήθηκε αναπληρωτής υπουργός Ανάπτυξης, θέση από την οποία παραιτήθηκε έπειτα από δυο μήνες και έκτοτε… εξαφανίστηκε.

Πηγή: http://www.parakato.gr/

Δες τι σημαίνει η ημερομηνία γέννησής σου...και θα πάθεις πλάκα!

Από την άποψη της αριθμολογίας, η ημερομηνία γέννησής σου δεν είναι τυχαία και εκτός από την τύχη, μπορεί να σου αποκαλύψει μαγικά δώρα που δεν υποψιάζεσαι καν ότι μπορείς να κατέχεις.

Για να μάθεις το μυστικό σου δώρο, πρόσθεσε τα ψηφία της ημερομηνίας σου, το μήνα και το έτος γέννησης, μέχρι να έχεις ένα μονοψήφιο αριθμό.

Για παράδειγμα, αν έχεις γεννηθεί στις 12/3/1978, το μονοψήφιο άθροισμα θα είναι 4. (1+2+3+1+9+7+8=6+25=31=4)

Στη συνέχεια μπορείς να δεις παρακάτω, την σημασία του μονοψήφιου αριθμού σου, που προέκυψε από το αποτέλεσμα:

1 - Έχεις μια ισχυρή θέληση και είσαι ειδήμονας στο να ελέγχεις τους ανθρώπους γύρω σου. Το κρυμμένο ταλέντο σου είναι να πείθεις και να υπνωτίζεις τους άλλους. Δηλαδή να μπορείς να κυριαρχείς στο μυαλό του κάθε ατόμου και να καθοδηγείς ομάδες ανθρώπων.

2 - Είσαι πολύ ευαίσθητος/η και συμπονετικός/η. Το δώρο σου βρίσκεται στα χέρια σου. Θα πρέπει να τα χρησιμοποιήσεις για να ανακουφίσεις τον πόνο των άλλων, αλλά και να αποκαταστήσεις γρήγορα την ενέργειά σου, ερχόμενος/η σε επαφή με τη φύση.

3 - Είσαι ένα «όργανο» της μοίρας. Τι εννοώ; Γεννήθηκες κάτω από ένα τυχερό αριθμό και η επιτυχία θα σε ακολουθεί σε όλη τη ζωή σου. Ο παλιός κανόνας «Να προσέχεις τι εύχεσαι» ισχύει για εσένα, δεδομένου ότι το δώρο σου είναι ότι οι σκέψεις και οι επιθυμίες σου, μπορούν να γίνουν γρήγορα πραγματικότητα.

4 - Είσαι πολύ μετρημένος/η και λογικός/η. Είναι δύσκολο για οποιονδήποτε να θέσει μια κατάρα ή να σε επηρεάσει αρνητικά με οποιονδήποτε τρόπο, γιατί έχεις μια πολύ ισχυρή ενεργειακή ασπίδα που σε προστατεύει.

5 - Μπορεί να διαθέτεις μια πολύ ανεπτυγμένη και απίστευτα ισχυρή διαίσθηση. Αυτό καθορίζει και το δώρο σου, το οποίο είναι να μπορείς να προβλέπεις το μέλλον με εξαιρετική ακρίβεια. Λάβε υπόψη σου τα προαισθήματα, επειδή κατά την πλειοψηφία τους, είναι αλήθεια.

6 - Είσαι βαθιά συναισθηματικός/η. Τα συναισθήματά σου είναι και το πιο ισχυρό όπλο σου. Έχεις μια ευκολία να αντιλαμβάνεσαι το τι αισθάνονται οι άλλοι και έτσι να μπορείς να τους κατανοείς ή να διαβάζεις τις σκέψεις τους, χωρίς πρόβλημα.

7 - Είσαι ένα άτομο ιδιαίτερα πνευματικό. Το δώρο, που σου δόθηκε σε αυτή την ζωή, είναι να ονειρεύεσαι προφητικά όνειρα. Αν τα ερμηνεύσεις σωστά, μπορείς να αποφύγεις πολλές δύσκολες καταστάσεις και να λύνεις τα προβλήματα σου πολύ πιο εύκολα.

8 - Είσαι εξαιρετικά προσεκτικός/η. Δεν σου αρέσει να ψεύδεσαι και θα προσπαθήσεις να εκθέσεις τους απατεώνες ή τους ψεύτες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η μοίρα σου, σε έχει προικίσει με το ταλέντο του να είναι σε θέση να διακρίνεις τα ψέματα από την αλήθεια.

9 - Είσαι μια δημιουργική προσωπικότητα. Μπορεί να διαθέτεις καλλιτεχνικές δεξιότητες και συχνά να δεις πράγματα και καταστάσεις που άλλοι δεν μπορούν. Το δώρο σου, είναι ότι μπορείς να επικοινωνήσεις με κάποιον θανόντα και έστω και υποσυνείδητα να λαμβάνεις πληροφορίες από τον άλλο κόσμο.

Πηγή: http://www.limnosreport.gr/wp-content/uploads/2014/12/18.jpg

Μια Κρήτη, Περιβάλλον – Άνθρωπος

Ένα αυτοδιοικητικό πείραμα που αξίζει να προχωρήσει  (εισήγηση του Αντώνη Ανηψητάκη, Μελιδόνι 2-2-2014)

Θα προσπαθήσω τούτη η συνδιάσκεψη να βοηθήσει τη Μια ΚΡΗΤΗ να αναστοχαστεί τη μικρή, πλούσια διαδρομή της, την δική της κατάσταση, όχι ομφαλοσκοπικά, ούτε με ορίζοντα ποσοστών, ετεροκαθοριζόμενη από τις κυρίαρχες στοχεύεις ποικίλων δυνάμεων και συμφερόντων, αλλά με ορίζοντα λύσεων, κοιτάζοντας μακριά, για να αποκτήσει όραμα. Πρέπει να διαβάσουμε σωστά την εγχώρια κρίση και ειδικά την κρίση της αυτοδιοίκησης στην αλληλεξάρτησή της με όσα συμβαίνουν στον κόσμο. Έτσι μόνο θα μπορέσουμε να χαράξουμε πολιτικές χρήσιμες, που θα μας καταστήσουν μέρος της λύσης.

Οι πολιτικές αυτές θα είναι διττές. Θα αναφέρονται ταυτόχρονα στην κοινωνία της Κρήτης αλλά και στη ΜΙΑ ΚΡΗΤΗ, στη δική μας εσωτερική οργάνωση και λειτουργία.  Αν φιλοδοξούμε να εμπνεύσουμε την κοινωνία δεν αρκούν οι καινοτόμες προτάσεις, απαιτείται και το σύστοιχο παράδειγμα της εσωτερικής μας λειτουργίας, του τρόπου που επεξεργαζόμαστε τις προτάσεις μας. Αν ζητάμε από τον πολίτη να πιστέψει στην αυτοδιοίκηση, να της δώσει με τη συμμετοχή του το χαμένο της νόημα ως άμεση, αδιαμεσολάβητη τοπική και περιφερειακή εξουσία των πολιτών, που μπορεί να διαβουλεύεται μαζικά, να συνθέτει, να αποφασίζει ισορροπημένα συνεκτικά προγράμματα, που μπορεί και να τα εφαρμόζει, να τα ελέγχει και να τα διορθώνει, αν λοιπόν έχουμε τόσο υψηλούς στόχους, τότε εμείς ως πολιτικό υποκείμενο αυτών των στοχεύσεων πρέπει να δώσουμε το παράδειγμα.

Γι' αυτό διττός θα είναι και ο απολογισμός μας, διττές και οι προτάσεις μας.

Η διεθνής πλευρά της κρίσης.

Τι συμβαίνει όμως στον κόσμο; Λέγεται συχνά και είναι αλήθεια πως ο πλανήτης έχει γίνει ένα χωριό. Το πόσο οδυνηρά αληθινό είναι αυτό το μαρτυρεί ο εν εξελίξει εφιάλτης με την εξουδετέρωση στη Μεσόγειο των  χημικών όπλων της Συρίας. Με την ευκαιρία να συγχαρώ τον Αριστείδη Παπαδάκη που στο όνομα της παράταξής μας έγινε σημείο αναφοράς, αξιοποιώντας ποικίλες συμβολές, ευρωβουλευτών και πανεπιστημιακών κυρίως.

Το μείζον πρόβλημα αυτού του χωριού είναι η ταυτόχρονη προστασία του περιβάλλοντος και του ανθρώπου.  Το κυρίαρχο καπιταλιστικό σύστημα στο απόγειο της κυριαρχίας του, έχει αναδείξει εκρηκτικές αντιφάσεις. Οι ιδεολογικές μηχανές του καπιταλισμού, τουτέστιν η ανάπτυξη νοούμενη ως συνεχής μεγέθυνση και η συνεχής αύξηση της ανταγωνιστικότητας οδηγούν τον πλανήτη σε ξέρα και δισεκατομμύρια συνανθρώπους στη δυστυχία. Η συνεχής μεγέθυνση είναι άτοπη σε ένα πλανήτη που δεν μεγαλώνει, ενώ η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας με τη θέση που επιφυλάσσει στον άνθρωπο, να συναγωνιστεί τις μηχανές ή να γίνει γρανάζι τους,  δεν έχει πάτο ανθρωπιάς.

Αυτό είναι το κοινό πλανητικό πρόβλημα να εκδηλώνεται με διαφορετικό τρόπο στους διάφορους τόπους και τομείς και δουλειά μας είναι εν προκειμένω να δούμε πως εκδηλώνεται στην Κρήτη και στην αυτοδιοίκησή της, ώστε να το αντιμετωπίσουμε.

Καμαρώνω και καμαρώνουμε ως παράταξη γιατί πριν 3,5 χρόνια στη διακήρυξη μας το είχαμε εντοπίσει με τρόπο εύστοχο...

"Η Κρήτη Δεν είναι οικόπεδο. Είναι η πολιτισμική και οικολογική κιβωτός τριών ηπείρων. Ας την καταστήσουμε κέντρο ειρήνης, πολιτισμού, φιλοπεριβαλλοντικών πολιτικών, πρεσβευτή της Ευρώπης στη Ν.Α. Μεσόγειο. Ας αναδείξουμε τα θέλγητρά της. Να γίνει βωμός αναστοχασμού των ευαίσθητων της γης, όσων συνειδητοποιούν τα αδιέξοδα του καταναλωτισμού, την κλιματική απειλή."

Αν το καλοσκεφτούμε τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει η Κρήτη όλο αυτό το διάστημα οφείλονται στην οικοπεδική αντίληψη με την οποία την αντιμετωπίζουν οι κυρίαρχες δυνάμεις, όχι μόνο τη γη της αλλά και τις θάλασσες της. Φαραωνικά έργα, στις μεταφορές, στην ενέργεια, στον τουρισμό, ΑΟΖ.

Η ελληνική πλευρά της κρίσης

Στην Ελλάδα η κρίση αυτή, με την οικοπεδική αντίληψη της χώρας, παροξύνεται λόγω της χρεοκοπίας, της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, της απουσίας σχεδίου και κουλτούρας διαλόγου, συνεργασιών, προωθητικών συμβιβασμών, που αποτυπώνεται στα εκλογικά συστήματα που δίνουν αυτοδυναμίες σε μειοψηφικά σχήματα.

Στην αυτοδιοίκηση παίρνει την ειδική μορφή μιας μείζονος ανεπάρκειας και μιας τριπλής εξάρτησης, ζητήματα τα οποία ελάχιστοι επισημαίνουν, εστιάζοντας στα φαινόμενα διαφθοράς. 

Αναφέρομαι κυρίως στη μη εκπόνηση τοπικών και περιφερειακών διαχειριστικών σχεδίων που θα αξιοποιούν με τρόπο ισόρροπο, ορθολογικό και βιώσιμο τους τοπικούς πόρους και στην τριπλή εξάρτησή της Αυτοδιοίκησης από κόμματα, οικονομικά συμφέροντα και ευρωπαϊκά προγράμματα.

Τα κόμματα χρησιμοποιούν την αυτοδιοίκηση κυρίως για τις εντυπώσεις μιας βραδιάς, για το βράδυ των εκλογών με το γνωστό δημοσκοπικό βάψιμο του χάρτη της Ελλάδας, αδιαφορώντας για το τι θα συμβεί στις τοπικές κοινωνίες και στις περιφέρειες τα 1826 24ωρα της 5ετίας. Το ενδιαφέρον εξαντλείται σε μια σπάταλη, αναποτελεσματική, τοπικιστική διαχείριση των πόρων με πρωταγωνιστές υπουργούς, βουλευτές, κόμματα και “επιχρισμένους” αυτοδιοικητικούς.

Επίδοξοι επενδυτές, σοβαροί και μη, έχουν συνήθως άκριτους συμμάχους τις τοπικές αρχές, οι οποίες προσφέρουν γη και ύδωρ σε συχνά αντιφατικά επενδυτικά εγχειρήματα, που απειλούν τους τοπικούς πόρους, στο όνομα κάποιων περιορισμένων θέσεων εργασίας, αλλά και γιατί σε αυτές τις δύσκολες εποχές, ένα έργο, το όποιο έργο, περιποιεί υποτίθεται τιμή στους τοπικούς άρχοντες μόνο και μόνο επειδή συντελείται επί των ημερών τους.

Το αντίστοιχο της τραγικής ρήσης "λεφτά υπάρχουν" συναντάται στην αυτοδιοίκηση και ακούει στη ρήση "προγράμματα υπάρχουν". Έγνοια βασική των αυτοδιοικητικών είναι να μπουν σε κάποιο ευρωπαϊκό πρόγραμμα, το όποιο πρόγραμμα, για ένα έργο, το όποιο έργο, συχνά βιτρίνας.  Συμμάχους στην προσπάθεια τους έχουν όσοι δίνουν τα ρέστα τους για υψηλούς δείκτες απορρόφησης, κυβερνώντες, διαχειριστικές αρχές, αλλά και αντιπολιτεύσεις που επικεντρώνουν την κριτική τους στην απορροφητικότητα, αδιάφορο αν αφορά πρόχειρα, αχρείαστα, συχνά άχρηστα και σε κάποιες περιπτώσεις βλαπτικά έργα..

Η τριπλή αυτή εξάρτηση διασκεδάζεται συνήθως με έναν "αγωνιστικό" διεκδικητισμό,

Ο διεκδικητισμός είναι ένας ανέξοδος, δοκιμασμένος τρόπος για το χτίσιμο του πολιτικού προφίλ του “αγωνιστή” αυτοδιοικητικού, αφού είναι εύκολο να διεκδικείς περισσότερα, να μεταθέτεις ευθύνες σε άλλους, τους ίδιους που σου έδωσαν το χρίσμα, αλλά δεν σου έδωσαν τους περίφημους πόρους και αρμοδιότητες.

Τι κάναμε και πως το κάναμε

Μέσα στο ΠΣ επιχειρήσαμε με συνέπεια  τον μοναχικό δρόμο, να αναζητούμε επίμονα την οραματική διαχείριση των πραγμάτων στον αντίποδα της γραφειοκρατικής διεκπεραίωσης και των μεγαλόστομων καταγγελιών.

Αξίζει νομίζω να επαναλάβω τμήμα της πρώτης μας ομιλίας στο ΠΣ γιατί αποτυπώνει συνοπτικά τον τρόπο μας και τις θέσεις που συστηματικά προωθήσαμε  και έκανε τους συναδέλφους να μας εκτιμούν, να μας σέβονται και κυρίως να μας προσέχουν.

"... Ένας δρόμος υπάρχει, να καταστήσουμε την Αιρετή Περιφέρεια ορόσημο μιας Προγραμματικής, Διοικητικής και Παραγωγικής Τομής από σήμερα.

Με συνεκτικό ισορροπημένο ιεραρχημένο πρόγραμμα και πολιτικό σχέδιο το οποίο θα αναζητήσουμε όλοι ξεπερνώντας ο καθένας μας τα πολιτικά κουσούρια της διαδρομής του. Άλλοι τις αδιέξοδες αυτοδυναμίες και άλλοι τις επαναστατικές φλυαρίες. Το πραγματικό δίλημμα είναι αν θα πετύχουμε μια οραματική διαχείριση των πραγμάτων η θα βουλιάξουμε εμμένοντας σε εμβαλωματικές διεκπεραιώσεις της πλειοψηφίας με ηχηρές όσο και αναποτελεσματικές καταγγελίες της μειοψηφίας. Να ξεκόψουμε απ’ τη φετιχιστική έλξη των συγκρούσεων, ούτε ο πλανήτης ούτε η Κρήτη είναι πια το στέρεο ριγκ που νομίζαμε, ούτε και οι καιροί περιμένουν. Να τολμούμε να αναζητούμε το καινοτόμο, αλλά παράλληλα να μην αμελούμε να συνθέτουμε. Μας λείπουν και τα δυο,  και οι νέες ιδέες, αλλά και ο ειλικρινής διάλογος με τους συνεπαγόμενους προωθητικούς συμβιβασμούς.

Τέσσερα είναι τα βασικά εργαλεία που θα έχουμε στη διάθεσή μας, πόροι, διοίκηση, άυλες υποδομές, πολίτες.

Οι περιορισμένοι πόροι επιτάσσουν διεκδίκηση για την αύξησή τους, όχι όμως με τα συνήθη σούρτα-φέρτα στα υπουργεία, αλλά με σοβαρή προγραμματική τεκμηρίωση.

Η τρύπια διοίκηση επιτάσσει αξιοκρατική ανασυγκρότηση σε συνεννόηση με τα στελέχη της γιατί χωρίς αποτελεσματικές περιφερειακές υπηρεσίες καμιά πολιτική δεν θα μπορεί να εφαρμοστεί.

Οι χρόνιες ελλείψεις σε άυλες υποδομές, προαπαιτούμενες για κάθε σχεδιασμό πρέπει το ταχύτερο να καλυφθούν με επάρκεια. Κτηματολόγιο, Δασολόγιο, Χωροταξικά, Πολεοδομικά σχέδια, Φορείς Διαχείρισης περιοχών νατούρα.

Όμως το βασικό μας εργαλείο είναι οι πολίτες της Κρήτης, αν θα καταφέρουμε με το παράδειγμα και τις προτάσεις μας να τους εμπνεύσουμε εκείνο τον πατριωτισμό που η Κρήτη έχει ανάγκη, ώστε ο κάθε κάτοικος του νησιού μας να μη βλάφτει με την καθημερινή του πρακτική τον τόπο, αλλά να διαθέτει λίγα λεπτά της μέρας του για τα κοινά της Κρήτης, για να βελτιώνει τον τρόπο που δουλεύει, που διαχειρίζεται την ενέργεια, τα απορρίμματα, το νερό, τον τρόπο που οδηγεί, για μικρές πράξεις κοινωνικής αλληλεγγύης και περιβαλλοντικής προστασίας, πλάι πλάι με τους εθελοντές και τις ΜΚΟ."

Αν το πετύχουμε, αν πετύχουμε στο Περιφερειακό Συμβούλιο να μετράνε τα επιχειρήματα περισσότερο από τα “κουκιά”,  θα έχουμε βρει πιστεύω το κλειδί στις λύσεις πολλών προβλημάτων."

Όσον αφορά όμως το πολιτικό αποτέλεσμα αυτό των τριών χρόνων δυστυχώς μόνο σε ένα τομέα είμαστε ικανοποιημένοι. Αναφερόμαστε στη διαχείριση των απορριμμάτων, όπου με τη συντονισμένη και αποφασιστική συμβολή μας καταφέραμε να υπάρξει μια ελπιδοφόρα λύση για τα στερεά απορρίμματα με διαλογή στην πηγή και αποφυγή της καύσης. Κλειδιά για αυτή την εξέλιξη ήταν η εμπλοκή στην επεξεργασία της λύσης του Φιλίππου Κυρκίτσου, προέδρου της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης, που έδωσε στο όραμά μας την απαραίτητη τεχνοκρατική τεκμηρίωση. Συνέβαλαν  επίσης η συνεργασία που είχαμε με την παράταξη της Ριζοσπαστικής Συνεργασίας του Γιώργου Σταθάκη, θυμίζω πως συνδιοργανώσαμε δυο ημερίδες στον Άγιο Νικόλαο και στο Ηράκλειο, η βοήθεια που είχαμε από πολιτικούς όπως ο Σπύρος Δανέλλης και ειδικούς επιστήμονες, όπως ο καθηγητής Αλέξανδρος Οικονομόπουλος και βέβαια ότι η πλειοψηφία και ο ίδιος ο περιφερειάρχης Σταύρος Αρναουτάκης υιοθέτησαν τελικά αυτή τη λογική.

Η μεμονωμένη αυτή επιτυχία για την οποία παρά πολλά πρέπει να γίνουν ακόμη βοηθά  πάντως να βγάλουμε ένα συμπέρασμα. Ότι δεν αρκούν οι καλές ιδέες, χρειάζεται και η τεχνοκρατική τεκμηρίωση και οι συμμαχίες.

Στα άλλα μεγάλα θέματα, οι προσπάθειες μας δεν είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Θεωρούμε απολογιστικά ότι η πρώτη θητεία της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης Κρήτης δεν κατάφερε να δώσει στο νησί την ζητούμενη Προγραμματική, Διοικητική και Παραγωγικής τομή, ενώ σε συγκεκριμένους τομείς όπως στον πολιτισμό, στην προστασία του περιβάλλοντος, στην χωροταξία, στον τουρισμό, στη διαχείριση των νερών, στη διαχείριση των διαθεσίμων πόρων η κατάσταση στο νησί είτε είναι χειρότερη, είτε παρέμεινε στο αρνητικό επίπεδο που ήταν όταν αναλάβαμε.

Στην μετεκλογική τριετία, από το 2011, η παράταξη μας κατάφερε να δείξει πως είναι η μοναδική περιφερειακή αυτοδιοικητική παράταξη με συνεχή λειτουργία. Για του λόγου το αληθές ας μπει κάποιος στον κόπο να συγκρίνει τις ιστοσελίδες των παρατάξεων, όσες  βρει, με τη www.miakriti.gr

Στα θετικά μας επίσης οι δυο δημόσιες συνδιασκέψεις, οι εκδηλώσεις για τις οποίες ήδη αναφέρθηκα, η λειτουργία της λίστας μας, politeskritis.   Η λίστα άργησε κάπως να βρει το χρήσιμο ρόλο διαβούλευσης που έχει σήμερα, έτσι στην αρχή αρκετοί αποχώρησαν. Σήμερα όμως μπορούν άφοβα να ξαναγραφτούν. Η λίστα πάντως συνολικά όλο αυτό το διάστημα ήταν ένα σημείο συνάντησης, διαλόγου και πολύτιμο εργαλείο σύνθεσης απόψεων που βοήθησε και εμένα και τον Αριστείδη στην καλύτερη παρουσία μας στο ΠΣ και κυρίως βοήθησε την παράταξη στη συλλογική έκφρασή της.

Θεωρώ πάντως ότι δεν είναι καλός σύμβουλος η σύγκρισή μας με τις άλλες παρατάξεις. Τα περιθώρια καλύτερου συντονισμού, μεγαλύτερης συμμετοχής, αξιοποίησης φίλων, ψηφοφόρων και μη, που μοιράζονται μαζί μας την αγωνία λύσεις μέσα από καινοτόμες, συνθετικές προτάσεις είναι τεράστια και πρέπει να τα αναζητήσουμε, από τώρα. Η κοινωνία ψάχνει λύσεις, ψάχνει προτάσεις. 

Θεωρώ επίσης πως πρέπει άμεσα να αξιοποιήσουμε δουλειές μελών μας, όπως την ιστοσελίδα του Κωστή Μοχιανάκη, http://www.citybranding.gr, μια μοναδική στην Ελλάδα συλλογή θετικών πρακτικών της αυτοδιοίκησης.

Πάντως αυτό που θεωρώ το πιο σημαντικό επίτευγμα μας ως τώρα είναι τούτο το σπάνιο πολιτικό υποκείμενο που δημιουργήσαμε, το οποίο με όλες του τις αδυναμίες το καθιστά ενδεχομένως μοναδικό στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση της χώρας μας.

Το 2010 συμπλεύσαμε άνθρωποι των περιβαλλοντικών κινημάτων και της αυτοδιοίκησης, ευαίσθητοι πολίτες, που είτε ήσαν ανεξάρτητοι με ποικίλες εκλογικές επιλογές είτε προέρχονταν από την Ανανεωτική αριστερά και τους Οικολόγους. Η συνάντηση πέτυχε γιατί συνδύασε τις εξής δυο αρχές: 

-           Το σεβασμό της αυτονομίας της κίνησης από τα κόμματα, μια αρχή που 40 χρόνια πριν με γοήτευσε και συνεχίζει να με γοητεύει και ήταν ο κύριος λόγος που εντάχθηκα στην Ανανεωτική Αριστερά. Ήθελα να με σέβονται ως ανένταχτο και όταν εντάχθηκα συνέχισα να σέβομαι τους ανένταχτους και να πλούτιζω τις ιδέες μου ως πολίτης μέσα από την ισότιμη  συζήτηση  μαζί τους. Με βάση αυτή την αρχή δεσμευόμαστε όλοι να μην ερχόμαστε με γραμμή στην κίνηση. Η αρχή αυτή βοηθά να αποφεύγονται τα “καπελώματα” και να αντιμετωπίζονται οι διαφορές  ως δυνάμει πλούτος προς σύνθεση.

-           Οι οικολόγοι συνεισέφεραν στην κίνηση την αρχή της συναίνεσης, της εξαντλητική συζήτησης προκειμένου να ύπαρξη μια συνθετική άποψη.  Αυτό μπορεί να ακούγεται ακραίο και αναποτελεσματικό για μια κυρίαρχη πολιτική συμπεριφορά που έλκεται από ψηφοφορίες, συχνά μεθοδευμένες  και από αρχηγικές συμπεριφορές. Στην πράξη όμως όλο αυτό το διάστημα αποδείχτηκε λίαν αποτελεσματικό. Μπορεί να μας ζόρισε, αλλά δεν μας εμπόδισε να παράγουμε έγκαιρα θέσεις γιατί κατοχύρωσε ανάμεσα μας την εμπιστοσύνη.

Αυτές οι πρακτικές μοιάζουν αδιανόητες ή και ακατανόητες, ακόμα και σε φίλους μας που δεν έχουν ζήσει από πολύ κοντά αυτή την εμπειρία. Στις προηγούμενες εκλογές έπρεπε συνεχώς να εξηγούμε  πως η εκ των υστέρων στήριξη που είχαμε από τα κόμματα της ΔΗΜΑΡ και των Οικολόγων Πράσινων δεν μας δημιουργεί καμιά εξάρτηση και καμία δέσμευση. Το λέγαμε το ξαναλέγαμε, φαίνεται πως δεν το πίστευαν γι' αυτό συνεχώς επανέρχονταν και μας ξαναρωτούσαν. Τα χρόνια που μεσολάβησαν πιστεύω να έπεισαν τους καλόπιστους τουλάχιστον.

Αυτή η λειτουργία εκφράστηκε προς τα έξω με την εναλλαγή. Στα δυο χρόνια έδωσα τη θέση μου στον Αριστείδη. Θεωρώ αυτή την πράξη  ίσως την πιο σημαντική προσφορά μου στη ΜΙΑ ΚΡΗΤΗ, γιατί με βάση τις προεκλογικές μας συζητήσεις, η εναλλαγή δεν αφορούσε τον επικεφαλής. Ξεκαθάρισα αμέσως ότι θα το έκανα. Αυτή η κίνηση έχει αρνητικά, κάποιοι  είπαν άλλον ψηφίσαμε και άλλος βγήκε. Η πολιτεία μας όμως μετά την εναλλαγή εκμηδένισε τις αντιρρήσεις ενώ έδειξε τα πολλά θετικά της. Αποκάλυψε τον πλούτο της κίνησης μας και τόνωσε τη συλλογική μας λειτουργία.

Σήμερα, που είναι πάλι στο προσκήνιο το “ποιος στηρίζει ποιον” εμείς μπορούμε να πούμε μια κουβέντα παραπάνω στο ζήτημα. Η πολυπόθητη ανασύνθεση του πολιτικού συστήματος  πρέπει να κατοχυρώνει διακριτές σχέσεις πολιτικών κομμάτων και αυτοδιοικητικών κινήσεων. Τα πολιτικά κόμματα πρέπει να εκπονούν θέσεις που να βελτιώνουν τη θέση της θεσμικά, πολιτικά, οικονομικά ώστε να μπορεί να ασκεί το ρόλο της ως αυτοδιοίκηση, όχι ως ετεροδιοίκηση, όχι ως παράλληλη διοίκηση, όχι ως κομματικά εξαρτημένη διοίκηση. Έτσι μόνο θα είναι χρήσιμα στην αυτοδιοίκηση. Κι έτσι τα τυχόν κομματικά μέλη τους θα αναδειχθούν ως πρωτοπόροι αυτοδιοικητικοί καταξιωμένοι στην κοινωνία και όχι ως επιχρισμένοι ή επιστρατευμένοι κομματικοί παράγοντες.

Προσωπικά είμαι ευγνώμων στη ΔΗΜΑΡ όχι τόσο για την οπωσδήποτε τιμητική στήριξη της το 2010 αλλά γιατί μου έδωσε την ευκαιρία να παρακολουθήσω ένα υψηλού επιπέδου αυτοδιοικητικό σεμινάριο με δασκάλους το Γιώργη Κλάδο, το Σταύρο Μπένο, το Φανούρη Οικονομάκη και άλλους τον Ιούλη του 2011 στα Ανώγεια.

Αντιστοίχως είμαι ευγνώμων στους Ο-Π, όχι τόσο για την οπωσδήποτε τιμητική στήριξη τους  αλλά γιατί μου έδωσαν την ευκαιρία να ζήσω μέσω του ευρωβουλευτή Τρεμόπουλου δυο αντίστοιχα αυτοδιοικητικά μαθήματα στις Βρυξέλλες.

Ευγνώμων θα ήμουν και για κάθε δημοκρατικό κόμμα ή πολιτική κίνηση που θα με πλούτιζε με αντίστοιχες εμπειρίες ανεξάρτητα από το αν με στήριζε.

Αξίζει όμως να συνοψίσω  εκείνα τα μαθήματα.

Ο Γιώργης Κλάδος, μεγαλούργησε ως δήμαρχος  Ανωγείων γατί πρώτα εκπόνησε  πρόγραμμα μαζί με την κοινωνία του χωριού του σε συνεργασία με τα γύρω χωριά και μετά με τεκμηριωμένη διεκδίκηση, αναζήτησε, βρήκε και αξιοποίησε τα προγράμματα που “κολλούσαν” στο σχέδιο του Δήμου του. Δεν έπαιρνε ό, τι έβρισκε, δεν έπαιρνε ό, τι του δίναν. Ο ίδιος ονομάζει  τη μέθοδό του, μέθοδο του παζλ. Μας είπε επίσης πως δεν κρύβονταν πίσω από το σλόγκαν πόροι - αρμοδιότητες, αλλά θεωρούσε πως είχε αρμοδιότητα για ότι δεν απαγόρευε ο νόμος.

Ο Σταύρος Μπένος, ίσως ο πιο επιτυχημένος μεταπολιτευτικά δήμαρχος,  προτείνει στους αυτοδιοικητικούς, “να αποφύγουν την ηρωοποίηση διά των έργων” και να εστιάσουν αφενός στην παροχή αξιόπιστων υπηρεσιών και αφετέρου στην κάλυψη των χωροταξικών κενών, ώστε να μην στήνουν τρελό χορό στις γκρίζες χωροταξικές ζώνες ποικίλα συμφέροντα.

Κι ο Φανούρης Οικονομάκης, επιτυχημένος δήμαρχος ενός Καποδιστριακού δήμου της Κρήτης που δεν υπάρχει πια,  επέπληξε τους συντάκτες του Καλλικράτη, ότι ταύτισαν κακώς το ισχυρό με το μεγάλο απαξιώνοντας τη δωδεκαετή εμπειρία του Καποδίστρια, ενώ επεσήμανε πως η λαϊκή συμμετοχή μπορεί να είναι επιτυχής όταν ο συμμετέχων έχει αποφασιστικές αρμοδιότητες.

Στις Βρυξέλλες έτυχα στην παρουσίαση του βιβλίου ενός γκουρού της σύγχρονης σκέψης,  του Λέστερ Μπραουν, με τίτλο “Ο Κόσμος στο Χείλος (της καταστροφής)” . Θυμάμαι σαν τώρα πόσο δύσθυμα μπήκα στην αίθουσα. Η Ελλάδα να αντιμετωπίζεται ως παρίας, κι ο κόσμος τρομαγμένος να παρακολουθεί τη Φουκουσίμα. Ήταν εκείνες οι μέρες. Κι άρχισε και ο Μπράουν να τεκμηριώνει με πλήθος στοιχείων τις πολλαπλές πλανητικές απειλές. Παραδόξως έφυγα από την αίθουσα πανευτυχής έχοντας δυο ρήσεις του Μπράουν στο μυαλό μου.

-           Ότι οι οικονομικές συνέπειες της οικολογικής υποβάθμισης θα είναι πιο σημαντικές από την τρέχουσα οικονομική κρίση και γι' αυτό οι πολιτικοί ηγέτες πρέπει να έχουν όχι μόνο οικονομολόγους ως συμβούλους αλλά και οικολόγους.

-           Ότι για να υπάρξει ελπίδα πρέπει να αποσυνδέσουμε την ευτυχία από την κατανάλωση. Αυτό ήταν και το κλειδί για την αλλαγή της διάθεσης μου. Συνειδητοποίησα πεντακάθαρα πως η κρίση είναι παγκόσμια και πως δεν υπάρχει καταλληλότερος τόπος από την Ελλάδα και την Κρήτη για να μάθει ο ευαίσθητος πολίτης του κόσμου πως μπορούμε να χαρούμε τη ζωή χωρίς κατανάλωση.

Τι προτείνω για την συνέχεια.

Πριν καταθέσω τηλεγραφικά τους άξονες των πολιτικών μας προτάσεων θέλω να συζητήσω δυο θέματα για τα οποία υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις. Μιλώ για τα έργα και για τις πιθανές συμμαχίες.

Έργα

Πως αντιμετωπίζουμε τα έργα. Πρέπει να επαναξιολογήσουμε τη φύση της Κρήτης ως τροφό, δασκάλα, μούσα. Η Κρήτη για να προκόψει θέλει σχέδιο, θέλει μέτρο, θα πρόσθετα πως θέλει και χάδι μετά τις ουλές που τις προκαλέσαμε. Τα έργα που θα γίνουν στην Κρήτη πρέπει να είναι αποτέλεσμα μακροπρόθεσμου, ιεραρχημένου σχεδιασμού, στον οποίο οι κοινωνικές ομάδες θα συμμετάσχουν. Πρέπει να διδαχθούμε από λάθη του παρελθόντος, από τις υβριστικές διορθώσεις της φύσης, βλέπε Αχελώο, και από το πανάκριβο πάρτι της Ολυμπιάδας.

Ξαναπάω στη διακήρυξη μας. “Η Κρήτη δεν είναι οικόπεδο…Προτιμάμε αντί γι' Ανάπτυξη να μιλάμε για Προκοπή, γιατί παραπέμπει στον κόπο, στον ιδρώτα και απομακρύνει το μυαλό από αρπαχτές και σκάνδαλα. Η ανάπτυξη ταυτίστηκε με την άμετρη λατρεία για το νέο και το πολύ, έβλαψε το περιβάλλον, υποθήκευσε το μέλλον. Το μικρό μπορεί να είναι και ωραίο, η συντήρηση του παλιού μπορεί να είναι μια μοντέρνα υπόθεση. Κάποτε η μεγιστοποίηση της κατανάλωσης ήταν δείκτης πολιτισμού. Σήμερα είναι οι πολιτικές εξοικονόμησης… Εξίσου σημαντικό με τη διεκδίκηση νέων κονδυλίων, είναι η βέλτιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων, η προστασία των μη ανανεώσιμων πόρων, η θωράκισή μας από πιθανές καταστροφές. Οι επιλογές των αναγκαίων έργων να γίνουν με λογισμό και μ' όνειρο. Το εξαίρετο κρητικό τοπίο δεν χρειάζεται υπερδιαστασιολογημένα έργα, ούτε άμετρες δράσεις, ούτε τη σκηνοθεσία βλαπτικών θέλγητρων, όπως τα υδροβόρα γκολφ. Οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί συνιστούν πλούτο γιατί επισκευαζόμενοι και με τις απαραίτητες υποδομές, μπορούν να γίνουν τόποι ελκυστικοί για ντόπιους και ξένους. Το κλίμα της Κρήτης επηρεάζεται από την πλανητική κλιματική αλλαγή, αλλά και από την κακή διαχείριση του εδάφους και του νερού. Περιοχές του νησιού απειλούνται ήδη με ερημοποίηση, γι' αυτό και είναι επιτακτική η αειφορική διαχείριση των πολύτιμων αυτών πόρων. Υποστηρίζουμε πολιτικές εξοικονόμησης, ορθολογικής χρήσης της ενέργειας και την προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών με όρους που διασφαλίζουν την προστασία του τοπίου και της βιοποικιλότητας. Στόχος μας η σταδιακή απεξάρτηση της Κρήτης απ' τα ορυκτά καύσιμα, να γίνουμε φωτεινό παράδειγμα που θα αποθαρρύνει τους πυρηνικούς σταθμούς που προωθούνται στην ευρύτερη περιοχή.”

Θεωρώ ότι οι αρχές αυτές αποτελούν μια σοβαρή βάση προβληματισμού, αλλά δεν αρκούν για να συνεννοηθούμε για θέματα που υπάρχουν διαφωνίες. Πρέπει να συζητήσουμε πιο βαθιά, πιο οργανωμένα, επιστρατεύονται και ειδικούς, το WWF για παράδειγμα. Πρέπει να βλέπουμε τα έργα συνολικά και όχι σημειακά και να συνεκτιμούμε,  εναλλακτικές προτάσεις, περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος. Έχουμε το χρόνο, να δούμε καλύτερα θέματα που μας διαφοροποιούν και γιατί δεν είναι της παρούσης λόγω κόστους, όπως το συζητούμενο αεροδρόμιο στο Καστέλι, γιατί υπάρχουν άλλες προτεραιότητες που μας βρίσκουν σύμφωνους όπως είναι για παράδειγμα η ολοκλήρωση του ΒΟΑΚ, του Β΄’ορειου Οδικού  Άξονα Κρήτης. Στο μεταξύ επιβάλλεται να επισημαίνονται κραυγαλέες αντιφάσεις, πως πχ δεν συνδυάζεται η άμετρη επέλαση των ΑΠΕ με τα πετρέλαια, πως δεν δικαιολογείται η ταυτόχρονη προώθηση καλωδίου και αντλησιοταμιευτήρων, ούτε ηλιοθερμικοί σταθμοί σε περιοχές που προωθούνται Γεωπάρκα.

Συμμαχίες

Ακούω μερικές φορές την άποψη, καλή είναι η ΜΙΑ ΚΡΗΤΗ αλλά, μήπως πρέπει να διαπραγματευτεί τη συμμετοχή της στις εκλογές συνεργαζόμενη με άλλους ώστε να έχει εξασφαλίσει κάποιες θέσεις εξουσίας, ένα δυο αντιπεριφερειάρχες για παράδειγμα, ώστε να μπορεί να ασκήσει διοίκηση και να πετύχει περισσότερα πράγματα για την Κρήτη.

Οποίος  έχει αυτή την καθόλα σεβαστή άποψη θα πρέπει να τη συγκεκριμενοποιήσει, γιατί προφανώς δεν είναι σοβαρό να πάρουμε τους δρόμους και να χτυπάμε πόρτες λέγοντας είμαστε διαθέσιμοι, θέλω αυτό, τι μου δίνεις.

Όποιος τη συγκεκριμενοποιήσει θα πρέπει να μας πείσει ότι υπάρχει βεβαιότητα για αυτή την επιλογή, ότι η σύμπραξη θα πετύχει και η συμφωνία θα εφαρμοστεί.

Αγαπητοί φίλοι τίποτα από τα παραπάνω δεν συντρέχει, άρα θέμα δεν υπάρχει. Με όσα σας εξέθεσα  δεν υπάρχει περιθώριο προγραμματικής  συμφωνίας σήμερα  για ένα τέτοιο συνδυασμό νίκης.  Μια οποιαδήποτε σύμπραξη της κίνησης μας σήμερα θα ακύρωνε όχι μόνο την ιστορία της, τη δυναμική της αλλά και τη δυνατότητά της να παίξει τον καταλυτικό ρόλο, που μόνο ως αυτόνομη αυτοδιοικητική παράταξη μπορεί να παίξει  για ευρύτερες συγκλίσεις και προωθητικούς συμβιβασμούς μέσα στο ΠΣ. Αν λειτουργήσει ως τσόντα ή ως μπαλαντέρ σε οριακές πλειοψηφίες, που θα αντιπαρατίθενται σε οριακές επίσης μειοψηφίες, θα καταλήξει να γίνει μέρος του προβλήματος.

Ο διάθεση μας για ευρύτερους προωθητικούς συμβιβασμούς έχει αποτυπωθεί, σε πλειάδα προτάσεων μας, όπως για συστηματική επιδίωξη αποφάσεων με 70% ώστε να είναι πλειοψηφίες και στην κοινωνία, για συναινετική επιλογή στο Σύμβουλο του Πολίτη και της Επιχείρησης, όπου είχαμε προτείνει την ικανή και έμπειρη κ. Μπρεδάκη, όπως με την ψήφο μας για το Προεδρείο, όπως με τις προτάσεις μας για ενεργοποίηση του Περιφερειακού Συμβουλίου  Διαβούλευσης, με παρά πολλούς τρόπους.

Μονότονα επαναλαμβάναμε  πως προέχει να διορθώσουμε παρά να δικάσουμε, πως την ώρα της πυρκαγιάς ζητάμε πυροσβέστες, όχι δικαστές, η δίκη ας γίνει μετά, πως τα χάλια που έχουμε δεν διορθώνονται με οριακές πλειοψηφίες και πως η κοινωνία στη μεγάλη της πλειοψηφία θέλει ευρύτερες συνεννοήσεις που να επιτρέπουν το επιχειρείν (δεξιά - φιλελεύθερη συμβολή) σε ένα ορθολογικό πλαίσιο που προστατεύει την κοινωνία (αριστερή συμβολή) και προστατεύει το περιβάλλον (οικολογική συμβολή) με συνεκτικό ιστό τις νέες τεχνολογίες που δίνουν μεταξύ άλλων θετικών τη δυνατότητα στον πολίτη για άμεση αξιολόγηση.

Δεν το θέλησαν.

Μας λένε για τα κρυφά γκάλοπ που διενεργούν. Δεν μας ενδιαφέρουν τα γκάλοπ. Δεν κάνουμε γκάλοπ, δεν έχουμε χρήματα για πέταμα. Θυμίζω πως με θηριώδη ποσοστά όχι μόνο στα γκάλοπ, αλλά και στις εκλογές φτάσαμε στα σημερινά χάλια. Απαιτείται άλλος τρόπος σκέψης, άλλο ήθος, άλλο όραμα.

Πρότυπο μας ο Στηβ Τζομπς της Apple.   Αγνόησε την αγορά και τις δημοσκοπήσεις και έδωσε νέα προϊόντα, iphone, ipad που κυριάρχησαν στις αγορές και στις δημοσκοπήσεις. Αν φιλοδοξούμε να καταξιωθούμε ως η άλλη παράταξη στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση της Κρήτης, ας εμπνευστούμε απ’ τον Τζομπς για να επινοήσουμε τα πολιτικά προϊόντα που έχει ανάγκη η κοινωνία της, αντί να εξωραΐζουμε τα ληγμένα, ας εμπνευστούμε απ τον Τζομπς επεξεργαζόμενοι καινοτόμες προτάσεις αντί να ξημεροβραδιαζόμαστε με τις δημοσκοπήσεις.

1821+5 =1826, η βασική μας ιδέα

1826 υπενθυμίζω είναι τα 24ωρα της νέας αυτοδιοικητικής θητείας.  Αδρανειακές δυνάμεις όμως και πρακτικές του χθες, πολιτικές μιντιακές, οικονομικές, κατεξοχήν υπεύθυνες για την κρίση επιχειρούν να απαξιώσουν τις εκλογές σε δημοσκόπηση, μετατρέποντας την Αυτοδιοίκηση σε γυναίκα μιας βραδιάς, έχοντας ως κύρια έγνοια το χρώμα που θα βαφτεί το φόρεμα της, ο χάρτης της πολύπαθης χώρας μας δηλαδή, το βράδυ των εκλογών. Σε κλειστά γραφεία λανσάρονται νέες κολεξιόν που βαφτίζονται ανεξάρτητες ή δημοψηφισματικές από τους ίδιους μόδιστρους που τα προηγούμενα χρόνια έκοβαν και έραβαν χρίσματα.

Με το 1821+5 παραπέμπουνε στην ανάγκη μιας αντιηρωικής μαζικής επανάστασης που μπορεί να γίνει αν ο κάθε πολίτης αφιερώνει ένα τέταρτο της μέρας όλα αυτά τα πέντε χρόνια για τα κοινά. Η αξία αυτής της προσφοράς είναι περίπου 1 εύρω, 5 ευρώ την ώρα δίνω στην καθαρίστρια του γραφείου μου. Μ’ αυτό τον τρόπο, οι μισοί κρητικοί - κρητικές θα μπορούσαν να προσφέρουν στην Κρήτη δουλειά πάνω από 500.000.000 €, τα οποία θα είχαν πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα λόγω της αλλαγής νοοτροπίας και του συνεργατικού κλίματος που θα δημιουργούσαν. Σε μια τέτοια αυτοδιοίκηση προσβλέπω που δεν θα παριστάνει το μάγο με τα μαγικά ραβδιά-έργα, σε μια τέτοια αυτοδιοίκηση προσβλέπω που θα εμπνεύσει τη συμμετοχή του λαού μας, που θα δώσει ρόλο στους πολίτες αξιοποιώντας τις εκρηκτικές δυνατότητες της νέας τεχνολογίας, ώστε η κοινωνία να γίνει ο μάγος που θα κάνει τα θαύματα βελτιώνοντας τη ζωή στο νησί. Ας το επαναλάβουμε: “Η Κρήτη έχει το μέγεθος, την ποιότητα και τους ανθρώπους για να γίνει πρότυπη Περιφέρεια”.

Ως άξονες μιας τέτοιας δράσης προτείνω για το αμέσως επόμενο Διάστημα:

-           Περιβάλλον - πολιτισμός, ανάδειξη της Κρήτης ως cultural landscape

-           Καινοτομίας - ευρυζωνικότητα - νεολαία

-           Αλληλεγγύη - εθελοντισμός

-           Συνεργασίες : Ευρώπη των περιφερειών, συνεργασία των μεγάλων νησιών της Μεσογειου / Διαβαθμιδική συνεργασία με την πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση στη βάση συνεκτικών προγραμμάτων που προωθούν ταυτόχρονα το Δήμο και την Περιφέρεια

-           Συνέργειες όλων των τομέων της οικονομίας με βάση τον πρωτογενή

Πιστεύω πως σήμερα η κοινωνία ζητά σχέδιο, νέες ιδέες, νέες πρακτικές. Ας αναδείξουμε μια τέτοια ατζέντα. Ας βρούμε έξυπνους οικονομικούς τρόπους να το κάνουμε. Αν το πετύχουμε στις εκλογές να συζητηθούν ιδέες που στηρίζουν την κοινωνία να γίνει πρωταγωνιστής και αποφύγουμε την κολοκυθιά με τα γκάλοπ, τα ποσοστά, την κομματική  αποκρυπτογράφηση των ανεξάρτητων και γενικά όλα όσα έχουν σχέση με τις γνωστές προεκλογικές πρακτικές  που συνέτειναν στην Κρίση και εμείς θα πάμε καλά και η Κρήτη θα πάει καλύτερα που είναι και το ζητούμενο. Αν κυριαρχήσει η ατζέντα των ιδεών και των προτάσεων δεν θα είναι έκπληξη τίποτα.

Τέλος προσωπικά εκφράζω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την τιμή και την ευκαιρία που μου δώσατε να συνδιαμορφώσουμε αυτή την μοναδική παράταξη. Είμαι στη διάθεση σας να την υπηρετήσω από οποία θέση κρίνετε.

Σας θυμίζω ό, τι είπα πριν 3.5 χρόνια που με επιλέξατε ως επικεφαλής. “Σωστός ηγέτης είναι αυτός που δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να πάψει να είναι ηγέτης”

Σας θυμίζω επίσης και το αγαπημένο μου απόσπασμα, από ομιλία του αναρχοσυνδικαλιστή ηγέτη Τζην Ντεμπς στους οπαδούς του, όπως το καταγράφει ο Τζον Ντος Πάσος στο μυθιστόρημα  “42ος Παράλληλος”

"Δεν είμαι εργατοπατέρας. Δεν θέλω να ακολουθήσετε εμένα, ούτε κανέναν άλλο. Αν γυρεύετε κάποιον Μωυσή για να σας βγάλει από την έρημο του καπιταλισμού, θα μείνετε στον ίδιο παρονομαστή. Δε θα σας πήγαινα σ' αυτή τη γη της επαγγελίας, έστω κι αν ήταν στο χέρι μου, γιατί αν μπορούσα εγώ να σας οδηγήσω εκεί, κάποιος άλλος θα σας ξανάπαιρνε από κει.”

Πηγή: http://eposvriende.blogspot.gr/

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα.

Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη... θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δε σταματούν όταν γιορτάζουμε. Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή.

Δείχνει μία γριούλα και πίσω δυο παιδιά να ζωγραφίζουν "never give up" σε έναν τοίχο

Ένας παπάς είχε το νου του σε άλλα θέματα και δεν την πρόσεξε.

Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δε φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό. Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι· σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο. Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μια απόσταση. Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια της γριούλας, δε μίλησε.

Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθισε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό.

Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα.

Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε.

Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου».

Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι.

«Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται».

Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της.

Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. «Φταίνε οι δεξιοί», απάντησε η φίλη της.

«Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους».

«Όχι, φταίνε οι άλλοι», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. «Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν ν’ αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος.

«Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δε θα υπέφερε σήμερα». Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοιά τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση.

Αλλ’ ένας έμπορος αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του. Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάρι. Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας. «Πάρε, κυρία, ν’ αγοράσεις παπούτσια». Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος, που ήταν άνθρωπος της δράσης.

Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της. «Κύριε, δεν έχω χρήματα. Αλλά μπορώ ν’ απευθυνθώ σε Σένα. Εσύ έχεις μια λύση για όλα. Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού, και τώρα μπορείς να δώσεις ό,τι χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα».

Στην επόμενη στάση ένα παλικάρι μπήκε στο λεωφορείο.

Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσικής. Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουγε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουρια παπούτσια. Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα.

Το παλικάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του. Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες. Γονάτισε μπροστά στη γριούλα. «Γιαγιά, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια. Εγώ έχω κι άλλα». Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες κι ύστερα τα παπούτσια του. Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη.

Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση. Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι. Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του. «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας. «Πρέπει να είναι άγιος», είπε κάποιος. «Πρέπει να είναι άγγελος», είπε ένας άλλος. «Κοίτα! Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» φώναξε κάποιος. «Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία. 

Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε: «Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά. Ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ…».

ΠΗΓΗ: http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/12/blog-post_10.html#ixzz3KkNiAEPE

Πανηγύρια καί φιγουρομανία!...

Από το "Ιωάννης ο Βαπτιστής"

Μιλᾶμε γιά παράδοσι. Καί ζοῦμε τό παράδοξο! Μιλᾶμε γιά Εκκλησία. Καί ζοῦμε πανηγύρια φρικτῆς φιγούρας, τεράστιας σπατάλης, προκλητικοῦ θρη­σκευτικοῦ «χαβαλέ»! Μιλᾶμε γιά τιμή μαρτύρων, καί ζοῦμε τή λάμψι τῆς πολυτέλειας ἀκόμα καί στίς λάρνακες τῶν πάσης φύσεως καί προελεύσεως λει­ψάνων.

Δέν χρειάζεται νά δυσκολευθῆτε ψάχνοντας. Οἱ ἱστοσελίδες ἐκεῖνες, πού ἔχουν ἀποκλειστικά καί ἐργολαβικά ἀναλάβει νά καλύπτουν τά λεγόμενα «πολυαρχιερατικά συλλείτουργα», ἐνημερώνουν ἀνά μία περίπου ὥρα γιά τόν πλοῦτο τῆς κενοδοξίας καί φιγουρομανίας μέσα στόν ἅγιο χῶρο τοῦ θυσια­στηρίου.

• Μπορεῖτε νά φαντασθῆτε τόν Ἐσταυρωμένο τοῦ Γολγοθά, τόν Ἰησοῦ, τὀν Κύριο τῆς δόξης, νά δορυφορῆται τή Μεγάλη Παρασκευή ἀπό τριάντα (30) δε­σποτάδες, φανταχτερά καί χρυσοστόλιστα ντυμένους καί στεφανωμένους μέ περίλαμπρες μίτρες;

• Ἡ ἁγία Τράπεζα εἶναι ό Γολγοθάς. Τί δουλειά ἔχει ὅλος ὁ ἐπισκοπικός συν­ωστισμός γύρω-γύρω, πού τολμοῦν μάλιστα ὡρισμένοι ἀπό αὐτούς καί ἀπο­θέτουν τίς μίτρες τους πάνω στήν ἁγία Τράπεζα; «Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς».

Δέν θά πρότεινε κανείς σέ ἐπίσκοπο σήμερα νά λειτουργῆ μέ ἀκάνθινο στε­φάνι. Τουλάχιστον ὅμως ἄς λειτουργῆ καί ἄς παρίσταται στό Ναό τῆς λα­τρευτικῆς προσευχῆς καί συνάξεως, ὅπως ζητεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον διά τοῦ ἀποστόλου Παύλου, δηλαδή, ἀσκεπής (Α' Κορ. ια´ 5).

Ἀρέσκονται πολλοί σημερινοί ἐπίσκοποι νά λένε, ὅτι βρίσκοναι «εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ», ἐπικαλούμενοι τόν θεοφόρο Ἰγνάτιο, χωρίς βέβαια νά μᾶς πληροφοροῦν ποῦ καί γιατί λέει τό λόγο αὐτό ὁ ἀποστολικός Πατήρ.

Ἀλλ’ ὡς πρός τόν «τόπον», ὡρισμένοι λησμονοῦν δύο τόπους. Ὁ ἕνας εἶναι τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέως μας ὁ τόπος. Εἶναι ὁ Σταυρός. Ὁ «κρανίου τόπος» (Ματθ. κζ 33). Οὕτε σέ σταυρό ζοῦμε οἱ σημερινοί διάκονοί Του, οὕτε σέ σταυρό μᾶς ἔχουν ανεβάσει.

• Λησμονοῦν, λοιπόν, πολλοί σημερινοί διάκονοί Του (κυρίως ἐπίσκοποι) τόν «κρανίου τόπον». Ἀλλά λησμονοῦν καί τόν ἄλλον, τόν δικό τους τόπο.

Πότε μερικοί (εὐτυχῶς ὄχι ὅλοι) Μητροπολίτες παραμένουν στόν τόπο τους;

Ὅταν διαρκῶς περιφέρωνται ἀπό πανηγύρι σέ πανηγύρι, ἀπό ὀνομαστήρια σέ ὀνομαστήρια, ἀπό χειροτονίες σέ χειροτονίες, ἀπό ὑποδοχές σέ ὑποδοχές, ἁπό λιτανεύσεις σέ λιτανεύσεις, ἀπό ταξίδια σέ ταξίδια, πότε θά τούς μείνη καιρός γιά τόν τόπο τους;

• Πότε θά ποιμάνουν τό λαό, πού τούς ἐμπιστεύθηκε ὁ Κύριος;

• Πότε θά ἐργαστοῦν πνευματικά, πρός οἰκοδομήν τοῦ λαοῦ, πρός φύλαξι τῶν προβάτων, ἰδίως τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων;

• Πότε θά κλειστοῦν στό κελλί τους πρός περισυλλογή καί μελέτη;

Ὁ Χριστός γιά τόν κακό ποιμένα λέει, ὅτι «ἀφίησι τά πρόβατα καί φεύγει» (Ἰωάν. ι´ 12). Πιστεύουμε, ὅτι δέν θέλουν οἱ ἐπίσκοποί μας νά εἶναι κακοί ποι­μένες. Ὁ ἕνας ἀπό τόν ἄλλον  παρασύρεται.

• Ἄς ἐπαναφέρη, λοιπόν, ἡ ἱερά Σύνοδος παλαιότερες ἐγκυκλίους γιά πε­ριορισμό τῶν πολυαρχιερατικῶν ἐμφανίσεων.

Ἑορτάζει ἕνας ἐπίσκοπος; Ἄς παραμείνη μέ τούς πιστούς τῆς ἐπαρχίας του, νά συμπροσευχηθοῦν. Καιρός ἄλλωστε λιτότητας.

Χειροτονεῖται ἕνας διάκονος ἤ πρεσβύτερος; Αρκεῖ ὁ ἐπίσκοπός του. Τί χρει­άζονται οἱ ἄλλοι;

Χειροτονεῖται ἕνας επίσκοπος; Ἀρκοῦν τρεῖς ἤ τέσσερις ἐπίσκοποι. Γιατί πρέ­πει νά μαζευθοῦν τριάντα δεσποτάδες;

Ἑορτάζει ὁ πολιοῦχος μιᾶς πόλεως; Εὐκαιρία ὁ ἐπίσκοπος νά δῆ τό λαό του, καί ἀντί νά κάνη προσφωνήσεις σέ ἀρχιερεῖς, νά ἀπευθύνη νουθεσίες πρός μετάνοια καί προκοπή πνευματική.

Πηγή: http://www.amen.gr/